ย อยากรู้ว่าตนเองต่างไปอย่างไร
หลี่เต้ามองดูเซินหลัวที่เริ่มเคลื่อนเข้ามาใกล้พวกเขา และไม่ได้อธิบายอะไรมากไปกว่านั้น สุดท้ายทิ้งไว้เพียงประโยคเดียว
“อย่างไรเสียพวกเจ้าก็แค่ลงมือเท่านั้น เมื่อถึงเวลาพวกเจ้าจะรู้เองว่าตัวพวกเจ้าแตกต่างจากก่อนหน้านี้อย่างไร”
ทุกคน “…”
เห็นหลี่เต้ากำลังจะไปจัดการกับเจ้าเมืองฝ่ายตรงข้าม จางเมิ่งและคนอื่น ๆ จึงจับจ้องไปที่องครักษ์สิบกว่านายนั้น
“พี่จาง ลงมือเลย!” เสวียปิงเอ่ย
“ถึงจะฟังไม่เข้าใจ แต่ลงมือไปก็จบเรื่อง” จางเมิ่งพูด
คนที่เหลือก็เช่นกัน แม้ในใจจะไม่เข้าใจ แต่เมื่อหัวหน้าบอกว่าพวกเขาสามารถจัดการได้ พวกเขาก็ต้องจัดการได้แน่นอน
หลังจากผ่านเรื่องราวกับหลี่เต้ามามากมาย พวกเขาเชื่อใจในตัวหัวหน้าอย่างสุดหัวใจ
…
เมื่อเซินหลัวมาปรากฏตัวต่อหน้าหลี่เต้าอีกครั้ง ในมือของเขามีอาวุธเพิ่มขึ้นมาหนึ่งอย่าง
สิ่งที่น่าประหลาดใจก็คือ ชายร่างสูงใหญ่ผู้นี้กลับใช้อาวุธเป็นกระบี่ยาว ซึ่งไม่เข้ากับรูปลักษณ์ของเขาเลยแม้แต่น้อย
เมื่อเข้าใกล้หลี่เต้า เขาก็ชักกระบี่ออกมาโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
ทลายสามแม่น้ำ! เพียงชั่วพริบตา กระบี่อันคมกริบก็พุ่งมาตรงหน้าหลี่เต้า
หลี่เต้าตอบสนองอย่างรวดเร็วด้วยการยกง้าวขึ้นป้องกัน ทว่าในขณะที่พลังกระบี่กำลังจะเข้าใกล้ตัวเขา พลังกระบี่ที่เดิมมีเพียงสายเดียวก็แยกออกเป็นสามสาย พุ่งเข้าโจมตีเขาจากตำแหน่งที่ต่างกัน
เสียงฉึกดังขึ้น!
ง้าวมังกรทมิฬส
