บทที่ 146 การตัดสินใจของเซินเหลย พบตู้อวี้อีกครั้ง
เซินเหลยกระทืบเท้าลงหนึ่งที พลังปราณในร่างพลุ่งพล่าน ร่างลอยจากพื้นพุ่งขึ้นไปด้านบนจวนเจ้าเมือง
เขามองออกไปปราดหนึ่ง เห็นแสงไฟลุกโชนอยู่ทั่วเมืองบาป ยังได้ยินเสียงร้องตะโกนของผู้คนแว่วมาเป็นระยะ
“บัดซบ! เกิดเรื่องแบบนี้ได้อย่างไร”
เซินเหลยกลับลงมาที่พื้น สีหน้ายิ่งมืดครึ้มกว่าเดิม
เจ้าเมืองเพิ่งจากไปไม่นาน เมืองบาปที่อยู่ภายใต้การปกครองของเขาก็เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น คิดดูก็รู้ว่าเมื่อเจ้าเมืองกลับมาจะจัดการกับเขาอย่างไร
โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่ตอนนี้เรื่องยังไม่ได้รับการแก้ไข สถานการณ์รุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ
“ไม่ถูก พวกทาสไร้ค่าพวกนั้นไม่มีทางก่อเรื่องใหญ่โตได้ขนาดนี้ เรื่องนี้ต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากลแน่” เซินเหลยขมวดคิ้ว
แม้จะรู้เช่นนั้น แต่เรื่องเร่งด่วนในตอนนี้คือต้องจัดการกับพวกทาสที่ก่อความวุ่นวายเหล่านี้ก่อน
ทันใดนั้น เสียงอึกทึกภายนอกก็ดังขึ้น ดูเหมือนจะมีทาสบางคนบุกเข้ามาในจวนเจ้าเมืองได้สำเร็จ
เมื่อตระหนักถึงสถานการณ์ทั้งหมด เซินเหลยรีบกลับเข้าห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าอย่างรวดเร็ว หยิบกระบองหมาป่าอาวุธประจำกายของตน ใบหน้าเคร่งขรึมเดินมุ่งหน้าไปยังลานด้านหน้า
ผ่านไปไม่กี่อึดใจ ลานด้านหน้าจวนเจ้าเมืองเต็มไปด้วยศพทาสมากมาย กระบองหมาป่าในมือของเซินเหลยเองก็เปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดสดของเหล่าทาส
“ผู้ดูแล!”
“ขอรับ!”
“พาคนบางส่วนออกจากจวนไปกับข้า”
“ท
