พวกทาสก็ค่อย ๆ ชะลอฝีเท้าโดยไม่รู้ตัว เพราะความผิดปกติของอีกฝ่าย พวกเขาจึงไม่กล้าเคลื่อนไหวอย่างรีบร้อน
ในทางกลับกัน ตู้อวี้เห็นว่าตนได้พบที่พึ่งแล้ว “ท่านแม่ทัพ รบกวนท่านช่วยสังหารพวกทาสเหล่านี้ให้ข้าด้วย หลังจากนี้ข้าจะตอบแทนท่านอย่างงาม”
“อ้อ?” เมื่อได้ยินดังนั้น หลี่เต้าจึงถามว่า “ตอบแทนอย่างไร”
ตู้อวี้เห็นว่าเรื่องนี้พอจะเจรจาได้ จึงพูดขึ้นอีก “อะไรก็ได้ ขอเพียงท่านยอมช่วย”
“จริงหรือ”
“จริง!”
“ถ้าเช่นนั้นก็ดีเลย ท่านตู้มีสิ่งหนึ่งที่ข้าต้องการพอดี”
“อะไรหรือ?”
“ชีวิตของเจ้า”
ก่อนที่ตู้อวี้จะทันได้ตอบสนอง หลี่เต้าก็ยื่นมือออกไป
เสียงกรอบแกรบดังขึ้นหลายครั้ง ความเจ็บปวดรุนแรงแล่นไปทั่วร่างของตู้อวี้ เมื่อก้มมอง ก็พบว่าแขนขาทั้งสี่ของตนบิดเบี้ยวผิดรูป
“ท่านตู้!”
เมื่อเห็นภาพนั้น องครักษ์ที่อยู่ข้าง ๆ หลายคนก็ทนนิ่งไม่ไหว
แต่แล้วง้าวมังกรทมิฬก็กวัดแกว่งผ่าน ศีรษะมนุษย์ห้าศีรษะลอยขึ้นกลางอากาศ
[ฆ่าศัตรูห้าคน ได้รับคุณสมบัติ: 4.12]
ตุบ!
ตู้อวี้แขนขาบิดเบี้ยวล้มลงกับพื้น มองดูองครักษ์ที่ตายไป กัดฟัน ทนความเจ็บปวดพลางถามด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัย
“ท่านแม่ทัพ เหตุใดท่านจึงทำเช่นนี้!”
หลี่เต้าย่อตัวลงพลางยิ้มบาง ๆ “ท่านตู้ ท่านคิดว่าเหตุใดเมืองบาป จู่ ๆ ถึงได้เป็นเช่นนี้เล่า”
สีหน้าของตู้อวี้แข็งค้าง จากนั้นดวงตาก็ฉายแววตกตะลึง “เป็นเจ้า!”
ก่อนจะถามด้วยน้ำเสียงงุนงง “แล้วเจ้าทำเช่น
