เมือง รอจนถึงที่นั่นและแน่ใจว่าปลอดภัยแล้ว ค่อยจัดการกับพวกหมูที่กล้าก่อกบฏพวกนี้ทีหลัง
“ท่านตู้ ข้างหน้ามีคนขอรับ”
ทันใดนั้น เสียงระแวดระวังขององครักษ์คนหนึ่งก็ดังขึ้น
ตู้อวี้ตกใจกลัวว่าจะมีพวกทาสมาดักรออยู่ข้างหน้า แต่พอเงยหน้าขึ้นมองก็ต้องชะงักไป
จากนั้นเขาก็เผยสีหน้ายินดียิ่ง ร้องบอกองครักษ์ว่า “รีบวิ่งไปข้างหน้าเร็ว ข้ารู้จักแม่ทัพท่านนั้น”
เขาตะโกนแต่ไกลว่า “แม่ทัพเซินถานช่วยด้วย!”
เนื่องจากก่อนหน้านี้เขาได้เห็นการปะทะด้านพลังระหว่างหลี่เต้ากับเซินเหลยมาด้วยตาตนเอง ดังนั้นในใจเขาคิดว่าแม่ทัพเซินถานเป็นคนที่เก่งกาจมาก
หากเขายอมลงมือช่วยเหลือ พวกทาสที่ไล่ตามหลังมาก็ไม่ใช่เรื่องน่ากังวลแต่อย่างใด
เนื่องจากหลี่เต้ายืนนิ่งอยู่กับที่ ตู้อวี้จึงพาองครักษ์วิ่งมาถึงเบื้องหน้าอย่างรวดเร็ว
“ท่านแม่ทัพ!” ตู้อวี้หอบหายใจและกล่าวด้วยความยินดี
หลี่เต้าได้ยินดังนั้น ก็ยิ้มบาง ๆ “ท่านตู้ เหตุใดท่านจึงดูทุลักทุเลเช่นนี้?”
เมื่อเห็นอีกฝ่ายสนทนากับตนอย่างใจเย็น ตู้อวี้คิดว่าตนปลอดภัยแล้ว จึงเอ่ยตอบ “ท่านแม่ทัพ ข้าไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้น แต่จู่ ๆ พวกทาสก็ก่อจลาจล”
หลังจากนั้น เขาก็มองคราบเลือดบนง้าวมังกรทมิฬ “ท่านแม่ทัพก็ถูกพวกทาสรุมเช่นกันหรือ”
“เจอพวกไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงเข้ามาชนเข้า” หลี่เต้าพยักหน้า
ในเวลาเดียวกัน พวกทาสที่ไล่ตามก็มาถึงเบื้องหน้าพวกเขาอย่างรวดเร็ว
เมื่อเห็นทุกคนยืนนิ่งไม่ขยับ
