Gemini บอกว่าบทที่ 141 เริ่มต้น!
เมื่อได้ยินดังนั้น หงหลิงก็มองไปที่หลี่เต้าด้วยสายตาขอบคุณ
นางไม่ลังเลอีกต่อไปถือกล่องเดินเข้าไปในที่ที่เพิ่งออกมา
ผ่านไปไม่ถึงหนึ่งก้านธูป
หงหลิงก็อุ้มแจกันใบหนึ่งเดินออกมา ที่ปากแจกันมีศีรษะคนผมเผ้ายุ่งเหยิงอยู่ ส่วนร่างกายถูกบรรจุอยู่ในแจกัน
ตุบ!
เมื่อเดินมาถึงตรงหน้าหลี่เต้า หงหลิงก็คุกเข่าลงทันทีพลางกล่าวว่า “ขอบพระคุณท่านเจ้าค่ะ”
เมื่อเห็นดังนั้น ลวี่หลัวที่อยู่ข้าง ๆ ก็รีบคุกเข่าตามลงไปด้วย
หลี่เต้าโบกมือ “พอเถอะ ลุกขึ้นเถิด คุกเข่าอยู่ตรงนี้ดูไม่งามเลย”
เมื่อได้ยินดังนั้น หงหลิงก็สังเกตเห็นสายตาผู้คนมากมายรอบข้างจับจ้องมา นางจึงรีบลุกขึ้นยืน แต่แววตาที่เต็มไปด้วยความขอบคุณนั้นยังคงไม่จางหาย
หลังจากนั้น นางก็ส่งกล่องคืนให้หลี่เต้า
หลี่เต้ารับกล่องมาชั่งน้ำหนักดูก็อดตกตะลึงไม่ได้ “เจ้าใช้เงินไปเท่าใดกันในการไถ่ตัวคน”
ได้ยินคำพูดนั้น หงหลิงก็สีหน้าแข็งค้าง ไม่เอ่ยตอบ เพียงแต่ค่อย ๆ ยกนิ้วขึ้นมาหนึ่งนิ้วอย่างระมัดระวัง
“หนึ่งพันตำลึงทองหรือ”
“อืม”
“ดูท่าทางเขาคงคิดว่าเจ้าร่ำรวยเลยโก่งราคาเช่นนี้”
อย่างไรเสีย ทหารต้าเฉียนที่สมบูรณ์หนึ่งนายมีราคาเพียงสองตำลึงทองเท่านั้น แต่แจกันมนุษย์หมูนี้กลับมีราคาห้าร้อยเท่าของทหารต้าเฉียน หากไม่ใช่การโก่งราคาแล้วจะเป็นอะไรไปได้
ใบหน้าของหงหลิงแดงก่ำ เขินอายจนไม่รู้จะพูดอะไรดี
หลี่เต้าก็ไม่ได้ตำหนิหงหลิง เพียงแ
