บทที่ 138 สมาคมค้าทาส
หลังจากเข้าไปในสมาคมค้าทาส ไม่นานชายที่แต่งกายเหมือนผู้ดูแลคนหนึ่งก็เดินเข้ามาหา
ตู้อวี้มองไปที่ผู้ดูแลแล้วกล่าวว่า “เรียกคนมาสักหน่อย ต้อนรับแขกผู้มีเกียรติของพวกเราให้ดี”
จากนั้นเขาก็หันไปมองที่หลี่เต้า “ท่านแม่ทัพให้ผู้ใต้บังคับบัญชาของท่านอยู่เล่นชั้นล่างกันเถอะ พวกเราขึ้นไปปรึกษาการที่ชั้นบนกัน”
หลี่เต้าพยักหน้าให้กับจางเมิ่งและคนอื่น ๆ แล้วหันกลับมาตอบว่า “ได้”
ภายใต้การนำทางของตู้อวี้ ทั้งสองคนก็มาถึงห้องรับรองบนชั้นสองอย่างรวดเร็ว
หลังจากจัดที่นั่งให้หลี่เต้าเรียบร้อยแล้ว เขาก็ส่งสัญญาณตาให้กับผู้ดูแลที่เดินตามหลังมา
จากนั้นก็ยิ้มแย้มแล้วหมุนตัวไปนั่งตรงข้ามกับหลี่เต้า
ตู้อวี้หยิบกาสุรามารินใส่ถ้วยสุราตรงหน้าหลี่เต้าพร้อมกับถามเชิงหยั่งเชิงว่า “ท่านแม่ทัพมาจากแนวหน้าใช่หรือไม่?”
หลี่เต้าหยิบถ้วยสุราขึ้นมาดมแล้วดื่มรวดเดียวหมด ยิ้มเบา ๆ พลางกล่าวว่า “พวกข้าคงดูออกไม่ยากกระมัง”
ตู้อวี้หัวเราะเบา ๆ “ดูออกไม่ยากเลย ดูกก็รู้ว่าท่านเป็นแม่ทัพผู้กล้าหาญ คงจะต้องตีกองทัพต้าเฉียนแตกพ่ายยับเยิน ไม่เช่นนั้นคงจับทหารต้าเฉียนมาเป็นเชลยได้ไม่มากขนาดนี้”
หลี่เต้าหยุดชั่วครู่ แล้วย้อนถามว่า “ท่านตู้เองก็เป็นชาวต้าเฉียน แล้วไฉนจึงไม่มีความรู้สึกผูกพันกับต้าเฉียนเลยหรือ?”
“ความรู้สึก?” ตู้อวี้ส่ายหน้าพลางหัวเราะพูดว่า “ในฐานะพ่อค้า สิ่งที่ไร้ค่าที่สุดอย่างความรู้สึกควรจ
