ม่ได้ออกรบแนวหน้านั้นเป็นคนละเรื่องกัน
…
หลังจากขบวนเข้าสู่เมืองบาปอย่างราบรื่น หลี่เต้าและคณะมองสำรวจไปรอบ ๆ
ผลปรากฏว่าเมืองบาปที่มองจากภายนอกดูธรรมดา ไม่มีอะไรโดดเด่น แต่กลับมีความลับซ่อนอยู่ภายใน
สองข้างทางของถนนใหญ่ เต็มไปด้วยพ่อค้าแม่ค้าที่กำลังตะโกนขายของ
มีการขายสินค้าหลากหลายชนิด แต่สิ่งที่ดึงดูดความสนใจมากที่สุดคือผู้คนที่ถูกล่ามโซ่ไว้หน้าแผงขาย พวกเขาดูมอมแมมและยืนนิ่งเฉยอย่างไร้ความรู้สึกในขณะที่ถูกตีราคาขายราวกับเป็นสินค้า
หลังจากขบวนของหลี่เต้าเข้าสู่ถนนใหญ่ก็ดึงดูดสายตาผู้คนมากมายทันที
โดยเฉพาะเมื่อผู้คนเห็นทหารต้าเฉียนที่อยู่ในกรงตรงกลางขบวน หลายคนถึงกับตาเป็นประกาย
มีคนมากมายกระโดดโลดเต้นพยายามเข้ามาใกล้ราวกับจะทำบางอย่าง
แต่ในไม่ช้าก็มีคนผู้หนึ่งมาขวางหน้าขบวนไว้
คนอื่น ๆ เมื่อเห็นคนที่ขวางทางก็ต่างเปลี่ยนสีหน้าและแสดงความไม่พอใจออกมา
หลี่เต้าคอยสังเกตทุกสิ่งรอบข้างมาตลอด เมื่อเห็นคนมาขวางทางก็ไม่ได้โกรธ แต่กลับยกมือให้ขบวนหยุด แล้วถามออกไปว่า “มีธุระอันใดหรือ?”
คนที่ขวางทางเป็นชายร่างท้วมใหญ่สวมอาภรณ์หรูหรา สร้อยหยกที่คอและแหวนทองมากมายบนนิ้วมือแสดงให้เห็นว่าเขาเป็นคนมีฐานะ
การที่สามารถเดินอวดโอ่ในเมืองบาปเช่นนี้ได้ ย่อมไม่ใช่คนธรรมดาแน่
ชายร่างท้วมยิ้มพลางกล่าวว่า “ท่านแม่ทัพผู้นี้ คงเป็นครั้งแรกที่มาเมืองบาปสินะ”
“หืม?” หลี่เต้าขมวดคิ้ว “ว่าอย่างไรนะ?”
ชายร่างท้
