ผ่านไปอย่างรวดเร็วอีกสองวัน
วันนี้หลี่เต้าเดินตรวจตราโดยรอบลานฝึก
ในลานฝึก นำโดยค่ายที่หก จางเมิ่งและคนอื่น ๆ ต่างแยกย้ายกันพาผู้คนไปฝึกฝนตามที่พวกเขาเคยได้รับการฝึกมา
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะผลของเลือดวิเศษหรือไม่ กลุ่มคนที่กำลังฝึกรอบนี้มีความก้าวหน้าในการฝึกอย่างรวดเร็วมาก เพียงไม่กี่วัน ผลการฝึกของพวกเขาก็เกือบจะไล่ทันคนในค่ายที่หกรุ่นก่อนแล้ว
“เจี้ยว!” ทันใดนั้น เสียงร้องของเหยี่ยวก็ดังขึ้นบนท้องฟ้า
ภายใต้สายตาของทุกคน ไป๋เฉี่ยนร่อนลงมาเกาะบนบ่าของหลี่เต้าอย่างมั่นคง
“เจี้ยว ๆ!” ไป๋เฉี่ยนส่งเสียงร้องเบา ๆ ข้างหูของหลี่เต้าทำให้ดวงตาของเขาเป็นประกายขึ้นมาทันที
หลังจากการสนทนาสิ้นสุดลง หลี่เต้ามองไปยังผู้คนที่จ้องมาที่ลานฝึก เขาวางมือลงบนราวกั้น พลางเอ่ยช้า ๆ “หลังจากนี้หนึ่งก้านธูป ให้ทุกคนรวมพลที่นอกเมืองหวงซา!”
เมื่อได้ยินดังนั้น ทุกคนต่างตะลึงไปชั่วครู่ ก่อนที่แววตาจะเปล่งประกายขึ้น เพราะพวกเขาเข้าใจดีว่า เวลานั้นมาถึงแล้ว!!
“รับคำสั่ง!” ทุกคนขานรับอย่างพร้อมเพียงกัน
หลังจากนั้นทุกคนต่างรีบวิ่งกลับไปยังกระโจมของตน
…
ในเวลาเดียวกัน สถานการณ์ภายในด่านฟู่เฟิงกลับย่ำแย่ไปเสียทุกด้าน
นับตั้งแต่เจิ้นเป่ยโหวประสบเหตุ ข่าวที่ชนเผ่าเป่ยหมานสามเผ่ารวมตัวกันโจมตีด่านฟู่เฟิงแพร่สะพัดออกไป ทั้งแคว้นอวิ๋นแทบจะจลาจลไปทั้งหมด
ไม่มีใครคิดว่าสามเผ่าของชนเผ่าเป่ยหมานจะกล้าถึงเพียงนี้
ก่อนหน้านี้วางก
