้นั้น
เขาวางมือลงบนศีรษะของอีกฝ่าย “ไม่ไป? …ก็ได้” กร๊อบ!! พร้อมกับเสียงดังศีรษะของเชลยผู้นั้นก็หมุนไป 360 องศา
หลังจากนั้น เขาก็หันไปมองเชลยอีกสี่คนที่เหลือ ถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “แล้วพวกเจ้าล่ะ?”
ทั้งสี่คนพยักหน้าพร้อมกัน ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัวรีบลุกขึ้นยืนทันที
จากนั้นหลี่เต้าก็เลือกเชลยเพิ่มมาอีกหนึ่งคน รวมเป็นห้าคนแล้วพาตัวไป จนกระทั่งหลี่เต้าหายลับไป
คนที่เหลืออยู่จึงกล้าหายใจหอบแรง ๆ ไม่นานหลังจากนั้น หลี่เต้าพาเชลยทั้งห้าคนกลับมายังพื้นที่พักผ่อน
เขาชี้ไปที่ชามบนโต๊ะแล้วกล่าวว่า “เห็นชามพวกนั้นหรือไม่ แต่ละคนยกขึ้นมาดื่มคนละถ้วย”
ทั้งห้าคนมองหน้ากัน เห็นความไม่เต็มใจในดวงตา พวกเขารู้ว่าชายคนนี้คงไม่ให้ดื่มน้ำเปล่า ๆ แน่นอน
แต่พวกเขารู้ดี ต่อหน้าเทพแห่งความตายผู้นี้ การปฏิเสธมีจุดจบเพียงอย่างเดียว นั่นคือความตาย!
ดังนั้นทั้งห้าคนจึงลังเลเพียงครู่เดียว ก่อนจะยอมหยิบชามขึ้นมาอย่างว่าง่าย มีคนหนึ่งเริ่มดื่มเป็นคนแรก
เมื่อเห็นดังนั้น คนอื่น ๆ ก็ดื่มน้ำในถ้วยของตนเองเช่นกัน หลี่เต้ามองดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอยู่ข้าง ๆ
“โอ๊ย! ปวด!!!” ทันใดนั้น หนึ่งในห้าคนก็กุมท้องร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวด ล้มลงดินทุรนทุราย
แต่นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น! ไม่นานนัก อีกสามคนจากสี่คนที่เหลือก็เริ่มส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด
เมื่อเห็นภาพเช่นนี้ หลี่เต้าขมวดคิ้วเล็กน้อย …หรือว่าเลือดวิเศ
