งคับบัญชาของท่านยังมีขั้นกลางและขั้นต้นอีกมากมาย พวกเจ้ารอความตายได้เลย”
จางเมิ่งกำลังจะพูดอะไรต่อ แต่ถูกเสวียปิงขัดจังหวะเสียก่อน “เหล่าจาง ดูเหมือนคนผู้นี้จะไม่ได้โกหก บางทีท่านแม่ทัพของเขาอาจจะเป็นขั้นปลายจริง ๆ”
“เจ้าหมายความว่า?” “หัวหน้า…” “เช่นนั้นก็รีบจัดการพวกไร้ค่าเหล่านี้ให้หมดก่อน แล้วค่อยไปหาหัวหน้า”
พวกเขาไม่ได้คำนึงถึงช่องว่างระหว่างพวกตนกับผู้ฝึกยุทธ์เซียนเทียนขั้นปลายเลยแม้แต่น้อย
ขณะที่จางเมิ่งกำลังจะออกคำสั่งให้ลงมือ จู่ ๆ ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นจากที่ไม่ไกล “พวกเจ้าไม่ต้องรอท่านแม่ทัพของพวกเจ้าแล้ว”
เมื่อได้ยินเสียงนั้น สีหน้าของผู้คนในกองที่หกต่างก็ดีใจขึ้นมาไม่น้อย นี่คือเสียงที่พวกเขาไม่มีวันลืมแม้แต่ในฝันร้าย
“หัวหน้า!” “หัวหน้า ท่านไม่เป็นไรใช่หรือไม่?” รวมถึงทหารของเผ่าถ่ามู่ทุกคนต่างมองไปยังทิศทางที่เสียงดังมา
หลี่เต้ามองดูทหารเผ่าถ่ามู่ที่เหลืออยู่ แล้วโยนศีรษะทั้งหมดออกไป ยกเว้นเซินไห่
“แม่ทัพของพวกเจ้าอยู่นี่ หากต้องการก็รับไปได้” ศีรษะของเซินเจ๋อและคนอื่น ๆ ร่วงลงกลางฝูงชน
ทหารเผ่าถ่ามู่ที่เหลืออยู่มองศีรษะเหล่านั้นโดยไม่รู้ตัว ในชั่วขณะถัดมาก็เกิดความโกลาหล
“เป็นไปไม่ได้! นี่คือหัวของท่านแม่ทัพจริง ๆ!” “ไม่เพียงแต่ท่านแม่ทัพ ยังมีผู้ช่วยสองคนที่ติดตามท่านด้วย”
“ที่นี่ยังมีหัวของหัวหน้ากองพันที่หนึ่งของพวกเราด้วย” “หัวของหัวหน้ากองพันที่สองของพวกเราก็อย
