ึ้นรับ โครม!
อาวุธหนักทั้งสองปะทะกัน เซินเจ๋อรู้สึกถึงพลังอันน่าสะพรึงกลัวที่ส่งผ่านมาตามด้ามขวาน
ม้าที่เขาขี่อยู่ยังเอียงไปด้านข้างโดยไม่รู้ตัว แต่สุดท้ายก็ยังรับมือไว้ได้
เมื่อเห็นดังนั้น หลี่เต้าเลิกคิ้วขึ้น การที่สามารถต้านทานการจู่โจมครั้งนี้ได้
ก็เพียงพอจะพิสูจน์ว่าคนตรงหน้ามีฝีมือไม่ธรรมดาแล้ว แต่ใครจะรู้ว่าความจริงแล้ว
เซินเจ๋อไม่ได้สบายใจอย่างที่แสดงออกมาภายนอกเลยแม้แต่น้อย ในตอนนี้เซินเจ๋อรู้สึกเพียงแขนทั้งสองข้างปวดระบม
อุ้งมือและโคนนิ้วหัวแม่มือแตกร้าวไปหมด สิ่งนี้ทำให้เซินเจ๋อที่เคยหยิ่งผยองมาตลอดรู้สึกโกรธขึ้นมา
เขาไม่พูดพร่ำทำเพลง หมุนขวานยาวขึ้นมาทันที พลังปราณแท้ในร่างพลุ่งพล่าน
“ขวานบูชาสุริยะ!” ภายในชั่วขณะถัดมา พลังปราณแท้สีแดงฉานชั้นหนึ่งห่อหุ้มขวานยาว
รวมตัวกันเป็นเงาขวานยักษ์ ฟาดฟันลงมาที่หน้าของหลี่เต้าอย่างหนักหน่วง
ครั้งนี้ หลี่เต้าสัมผัสได้ถึงอันตรายอย่างที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน นั่นแสดงว่าการโจมตีครั้งนี้
มีพลังมากพอที่จะเป็นภัยคุกคามต่อเขาได้ เขาไม่ได้ยืนนิ่งรับการโจมตีอย่างโง่เขลา
แต่ก้าวถอยหลังอย่างว่องไวหนึ่งก้าว เงาขวานยักษ์จึงฟาดลงบนพื้นแทน โครม!
หลังจากเสียงดังกึกก้อง บนพื้นปรากฏรอยขวานยาวหลายจั้ง พื้นดินรอบ ๆ ก็แตกเป็นหลุม
เพราะคุณสมบัติของพลังปราณแท้ ดินที่ถูกพลิกกลับจึงมีคราบสีดำไหม้ปรากฏขึ้น
“เจ้าโง่ อย่าหนีนะ!” เมื่อโจมตีไม่สำเร็จ เซินเจ๋อก็พุ่ง