เข้าไปสังหารหลี่เต้าอีกครั้ง
ขวานถูกฟันเข้าใส่หลี่เต้าติดต่อกันหลายครั้ง เช่นเดียวกัน หลี่เต้ายังคงเลือกที่จะหลบหลีกไปมา
เมื่อเซินไห่และอีกสองคนเห็นภาพนี้ต่างก็แสดงสีหน้าตื่นเต้น
“สมแล้วที่เป็นท่านแม่ทัพ ถึงกับสามารถกดดันปีศาจตนนี้ได้” เซินไห่ที่เคยปะทะกับหลี่เต้ามาก่อนอดไม่ได้ที่จะเอ่ยขึ้น
อีกสองคนพยักหน้าเห็นด้วย เพราะแค่ปะทะกันครั้งเดียว พวกเขาก็เข้าใจแล้วว่าชายจากต้าเฉียนผู้นั้น
มีพลังน่าสะพรึงกลัวเพียงใด ยิ่งทำให้เห็นถึงความเก่งกาจของแม่ทัพพวกเขา
ทางด้านเซินเจ๋อ การโจมตีพลาดติดต่อกันทำให้เขาค่อย ๆ หมดความอดทน
“หากเจ้ายังวิ่งหนีเช่นนี้ต่อไป ค่ายหวงซาที่อยู่เบื้องหลังเจ้าก็คงต้องพบกับความพินาศ”
ทันทีที่อีกฝ่ายพูดจบ หลี่เต้าก็หยุดชะงัก เซินเจ๋อคิดว่าคำพูดของตนสามารถโน้มน้าวอีกฝ่ายได้
แต่สิ่งที่เขาไม่รู้คือหลี่เต้ากำลังใช้สมองอันเป็นเลิศวิเคราะห์สถานการณ์ของทั้งสองฝ่าย
พร้อมทั้งคำนวณอย่างละเอียดในหัว เขาไม่ใช่คนโง่ มีความสามารถก็ต้องใช้ ไม่ใช่สู้แบบไม่คิด
ในขณะที่ประเมินความแข็งแกร่ง เขายังต้องมั่นใจในความปลอดภัยของตัวเองด้วย
และตอนนี้ เขาได้วิเคราะห์ผู้ฝึกยุทธ์เซียนเทียนขั้นปลายที่อยู่เบื้องหน้าเสร็จสิ้นแล้ว
นอกจากนี้ เขายังได้ข้อสรุปเกี่ยวกับคุณสมบัติของพลังปราณแท้จากการต่อสู้กับผู้ฝึกยุทธ์มากมาย
จากการสังเกตของเขา ผู้ที่มีวรยุทธ์สูงจะมีร่างกายที่แข็งแกร่งมากยิ่งขึ้นตามลำดับ
เขา
