สูญสิ้นไปแล้ว นับตั้งแต่ตอนที่เขาเลือกที่จะไม่ปะทะกับทหารม้าต้าเฉียนโดยตรง ก็ได้กำหนดชะตาของเขาให้ต้องเผชิญกับสถานการณ์เช่นนี้อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
หัวหน้าชนเผ่าเป่ยหมานมองดูเหล่าทหารที่วิ่งหนีกระเจิดกระเจิง ก่อนจะหันไปมองหลี่เต้าพลางกัดฟันพูดว่า “แค่มายากลลวงตา! ตายซะ!”
เมื่อพูดจบ เขาก็ชักดาบโค้งที่เหน็บอยู่ที่เอวพุ่งเข้าใส่หลี่เต้าทันที
กลางอากาศ ดาบโค้งถูกห่อหุ้มด้วยพลังปราณจาง ๆ
ในชั่วพริบตา หลี่เต้าก็วิเคราะห์ออกว่าหัวหน้าชนเผ่าเป่ยหมานผู้นี้มีวรยุทธ์ระดับใด
จากพลังปราณที่เห็นราง ๆ นั้น แสดงว่าเขาเป็นผู้ฝึกยุทธ์โฮ่วเทียนขั้นสูง และยังเป็นผู้ที่แตะขอบประตูของการก้าวเข้าสู่ขั้นผู้ฝึกยุทธ์เซียนเทียนแล้ว
หากให้เวลาเขาอีกสักระยะ บางทีอาจจะสามารถทะลวงขั้นได้จริง ๆ
น่าเสียดายที่เวลานั้นไม่มีอีกแล้ว
ตราบใดที่ยังไม่ก้าวเข้าสู่ขั้นเซียนเทียน เบื้องหน้าหลี่เต้าแล้วก็ไม่ต่างอะไรกับมด
เมื่อเผชิญหน้ากับหัวหน้าชนเผ่าเป่ยหมานที่พุ่งเข้ามา หลี่เต้ามองด้วยสายตาเรียบเฉย
ง้าวมังกรทมิฬในมือแทงออกไปอย่างรวดเร็ว พุ่งเข้าปะทะกับดาบเล่มนั้น
ภายในชั่วพริบตา ดาบโค้งและง้าวมังกรทมิฬปะทะกันเข้าอย่างจัง
เคร้ง!
เพียงชั่วกะพริบตา ภายใต้พลังอันน่าสะพรึงกลัวของหลี่เต้ารอยร้าวก็แผ่กระจายไปทั่วทั้งดาบโค้ง
สีหน้าของหัวหน้าชนเผ่าเป่ยหมานซีดขาวในทันที
แต่ในตอนนี้เขาไม่มีโอกาสเสียใจอีกแล้ว
ฉัวะ!
ง้าวมังกรทมิฬหยุดชะง
