ักเพียงชั่วครู่ ก่อนจะทำลายดาบโค้งและแทงทะลุลำคอของหัวหน้าชนเผ่าเป่ยหมาน
หลี่เต้าสะบัดมือ โยนหัวหน้าชนเผ่าเป่ยหมานออกไปราวกับถุงผ้าขาด
ร่างที่ตกลงบนพื้นดิ้นรนอยู่ไม่นานก็สิ้นลม
[ฆ่าศัตรูหนึ่งคน ได้รับคุณสมบัติ : 3.41]
เหล่าทหารม้าเป่ยหมานที่ยังไม่ได้หนีเพราะรอดูผู้นำของตนแสดงฝีมือ เมื่อเห็นภาพตรงหน้าก็แข็งค้างไปทั้งตัว
ผู้ฝึกยุทธ์โฮ่วเทียนขั้นสูง ที่เหลือเพียงก้าวเดียวก็จะทะลวงขั้นเซียนเทียนได้แล้ว กลับถูกจัดการราวกับปลาเน่าอย่างนั้นหรือ?
ในตอนนี้ พวกเขาที่ได้สติกลับมาต่างก็รู้ดีว่าไม่มีทางต่อกรกับคนตรงหน้าได้
จึงตัดสินใจหันหลังกลับพร้อมกับพวกที่ตกใจกลัวจนแทบขวัญหนีดีฝ่อ วิ่งไปหาทหารม้าต้าเฉียนเพื่อสู้ตาย
“อยากส่งหัวมาให้หรือ?”
หลี่เต้ารู้ทันความคิดของคนพวกนี้อย่างรวดเร็ว
ในสายตาของเขา พวกทหารม้าเป่ยหมานเหล่านี้ล้วนต้องการจะเอาศีรษะที่ควรเป็นของเขาไปมอบให้สหายในกองทัพของเขา เรื่องแบบนี้เขาจะยอมได้อย่างไร?
เขาต่อสู้มาคนเดียวอย่างโดดเดี่ยว หากถึงเวลานี้แล้วปล่อยให้คนอื่นมาเก็บเกี่ยวผลงาน ช่างน่าเสียดายเหลือเกิน
เขาจึงยกง้าวมังกรทมิฬขึ้นแล้วไล่ตามไปทันที
ดังนั้นจึงเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้น
หลี่เต้าถือง้าวมังกรทมิฬไล่ล่าสังหารกลุ่มทหารม้าเป่ยหมานเพียงลำพัง
อีกด้านหนึ่ง
จ้าวถ่งนำกำลังพลไล่ติดตามไม่หยุด เมื่อเห็นว่าระยะทางถึงปากหุบเขาใกล้เข้ามาทุกที ในใจก็แทบสิ้นหวัง
แต่ในตอนที่พวกเขากำลั
