นายท่านไป๋ ให้เหล่าผู้ติดตามของตนพำนักอยู่ในเมืองจิงเฉิง ส่วนตนเองก็ขึ้นเขาทุกสามวันห้าวันเพื่อสั่งสอนเจียงเทียนมิ่ง
นอกจากฝึกยุทธ์แล้ว ในที่สุดเจียงเทียนมิ่งก็ได้เรียนวิชาภาษาและวรรณกรรมมากขึ้น ไม่เพียงฝึกวิชาโชคชะตาเท่านั้น ยังได้เรียนรู้ประวัติศาสตร์ของเผ่ามนุษย์และประวัติศาสตร์อาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ไปพร้อมกัน
มีเจียงฉางเซิงอยู่ข้างกาย นายท่านไป๋จึงไม่กล้าสรรเสริญอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์จนเกินงาม
ภายใต้คำชี้แนะของเหล่าอาจารย์ เจียงเทียนมิ่งก็ค่อยๆ เติบโตขึ้นอย่างมั่นคง พริบตาเดียวห้าปีก็ล่วงผ่านไป
ปีเหยียนหยวนที่ยี่สิบห้า!
ตลอดห้าปีที่ผ่านมาเกิดเรื่องใหญ่มากมายในต้าจิ่ง โอรสสวรรค์เจียงหลิวคล้ายว่าตื่นรู้สายเลือดของฮ่องเต้จิ่งไท่จงกับฮ่องเต้จิ่งเทียนจงขึ้น จึงเริ่มจัดระเบียบราชสำนักใหม่ ลงมือกวาดล้างตระกูลขุนนางใหญ่และราชวงศ์สายรองอย่างหนักหน่วง ส่งผลให้ขุนนางบู๊บุ๋นถูกปลดจากตำแหน่ง กระทั่งมีการถูกประหารยกตระกูลอยู่หลายครั้ง
แน่นอนว่าเจียงหลิวเองก็ถูกลอบสังหารหลายครั้งในเมืองซุ่นเทียน เรื่องนี้ไม่ใช่ความลับอีกต่อไป เพียงแต่ทั้งหมดเป็นเรื่องในราชสำนัก หาได้เกี่ยวพันกับสามัญชนไม่
ยุทธภพเองก็เรืองรองขึ้น อัจฉริยะถือกำเนิดมากมาย ผู้แข็งแกร่งต่อสู้กันอย่างห้ำหั่น พิพากษาแค้นกันอย่างหาญกล้า ใต้หล้าของต้าจิ่งจึงขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จนประชาชนและผู้ฝึกยุทธ์มากมายเริ่มรู้สึกว่าต้าจิ่งก็คือสวรรค์
