ยยิ้ม พลางกล่าวกับหลี่เต้าตรง ๆ ว่า “เจ้าหนุ่ม ทำได้ดีมาก ไม่ทำให้ข้าขายหน้า” สีหน้าเช่นนี้ทำเอาคนที่เหลืออีกสี่สิบเก้าคนรู้สึกขนลุกไปตาม ๆ กัน แต่ก็ไม่อาจพูดอะไรได้ ใครใช้ให้เขาเก่งกว่าพวกตนเล่า ในค่ายทหาร กำลังความสามารถคือเหตุผลที่แท้จริง
หลังจากทักทายหลี่เต้าเสร็จ นายทหารที่นำกลุ่มมาก็มองไปที่คนอื่น ๆ คนกลุ่มนี้เกือบทำให้เขาแพ้ราบคาบในวันนี้ โชคดีที่มีคนมาพลิกสถานการณ์ ไม่อย่างนั้น… เขาเหลือบมองไปที่หลี่เต้าแล้วแค่นเสียงพูดว่า “วันนี้ข้าจะละเว้นพวกเจ้าสักครั้ง เพราะเห็นแก่หน้าเจ้าหนุ่มคนนี้ มิเช่นนั้น ฮึ ฮึ…”
เมื่อเห็นนายทหารที่นำกลุ่มพูดด้วยน้ำเสียงไม่เป็นมิตร บางคนก็กลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัว หลังจากนั้นก็ถึงเรื่องสำคัญ นายทหารที่นำกลุ่มมามองดูทุกคนแล้วพูดต่อว่า “การทดสอบต่อไปนี้ค่อนข้างพิเศษ ก่อนอื่น ข้าขอถามสักคำ ในพวกเจ้ามีผู้ใดเป็นผู้ฝึกยุทธ์บ้าง” พอได้ยินคำถามนี้ หลายคนในกลุ่มก็ตื่นเต้น
“ท่าน ข้าเป็นผู้ฝึกยุทธ์!”“ข้าก็เป็น ข้าเป็นผู้ฝึกยุทธ์โฮ่วเทียนระดับแปด!”“ข้าเป็นผู้ฝึกยุทธ์โฮ่วเทียนระดับเก้าใช้ได้หรือไม่”
ไม่นาน มีห้าคนก้าวออกมาจากแถว คนที่แข็งแกร่งที่สุดคือผู้ที่อยู่ผู้ฝึกยุทธ์โฮ่วเทียนระดับแปด ส่วนอีกสี่คนที่เหลือล้วนเป็นผู้ฝึกยุทธ์โฮ่วเทียนระดับเก้า แม้จะดูเหมือนว่าในห้าสิบคนมีผู้ฝึกยุทธ์ถึงห้าคน ซึ่งเป็นสัดส่วนที่สูง แต่นั่นก็เพราะคนเหล่านี้ส่วนใหญ่ได้ยินชื่อเสียงจึ
