ปก็จะไปดูที่เมืองอวิ๋นฉีทางทิศเหนือ
หลังจากนั้นไม่นาน หลี่เต้ามาถึงทางทิศเหนือของเมือง เมื่อเทียบกับความเจริญรุ่งเรืองทางตอนใต้ของเมืองแล้ว ทางตอนเหนือดูจะด้อยกว่าอย่างเห็นได้ชัด สาเหตุที่ด้อยกว่าเป็นเพราะที่นี่มีค่ายทหารตั้งอยู่มากมาย จึงเป็นเขตที่มีการควบคุมอย่างเข้มงวด
ยิ่งเข้าใกล้ประตูเมืองทางเหนือ หลี่เต้าก็พบว่าผู้คนที่สัญจรไปมารอบข้างไม่มีสตรีเลย มีแต่บุรุษทั้งสิ้น ไม่นานนัก เมื่อเข้าใกล้ประตูเมือง หลี่เต้าพบว่ามีแถวยาวเหยียดแถวหนึ่ง ที่ด้านข้างของแถว เขาเห็นแผ่นป้ายไม้ที่มีตัวอักษรเขียนไว้ มีอักษรขนาดใหญ่สามตัว ‘สถานที่รับสมัครทหาร!’
“คงจะเป็นที่นี่แหละ” หลี่เต้ามองไปรอบ ๆ พบว่าผู้คนทั้งหมดล้วนมุ่งหน้ามาที่แถวนี้ หากไม่ใช่เพราะท่านเจิ้นเป่ยโหว คงเป็นไปไม่ได้ที่จะมีผู้คนมากมายเช่นนี้มาสมัครเป็นทหารด้วยความสมัครใจ ดังนั้น เขาจึงเดินตามผู้คนเข้าไปต่อแถว
ขณะยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชน หลี่เต้าโดดเด่นเป็นพิเศษ ทั้งหมดเป็นเพราะใบหน้าของเขานั่นเอง ผู้คนเหล่านี้คงสงสัยว่าเหตุใดคนหน้าตาดีถึงเลือกมาเป็นทหาร แถวค่อย ๆ เคลื่อนตัวไปข้างหน้า ไม่รู้ว่านานแค่ไหน ข้างหน้าก็เริ่มมีความเคลื่อนไหว
เห็นเพียงรั้วไม้หนามจำนวนมากกั้นระหว่างภายนอกกับค่ายทหารแห่งหนึ่ง ในช่องว่างระหว่างรั้วไม้หนาม มีทหารหลายคนคอยรักษาความเป็นระเบียบ ข้าง ๆ มีคนผู้หนึ่งถือสมุดบันทึกลงทะเบียนข้อมูลของทุกคน
“คนต่อไป บอกชื่อและ
