ยงอ๋องเด็ดขาดในทุกก้าวยามลงมือไม่เคยทิ้งร่องรอยต่อให้รู้อยู่เต็มอกว่าเป็นฝีมือของเขาก็ยังไม่อาจหาหลักฐานมาเอาผิดได้และนั่นคือความน่าสะพรึงที่สุด
ในตอนนั้นเอง เฉินหลี่ก็ย่างเข้ามาในห้องทรงพระอักษร เอ่ยออกมาว่า“ฝ่าบาททรงสามารถสู้ได้พะยะคะ เพราะผู้ที่พระองค์ทรงรอใกล้มาถึงแล้ว”
คำกล่าวยังไม่ทันจบ เจียงหลิวก็เงยหน้าขึ้น สีหน้าเปี่ยมด้วยความยินดีเทพจอมโจรหันไปมองเฉินหลี่เอ่ยถามด้วยความสงสัย“อัครมหาเสนาบดี ท่านกล่าวถึงผู้ใดหรือ”
เฉินหลี่เดินเข้ามาใกล้ตอบว่า“หยางโจวแห่งอารามมังกรผงาด และยังสิบแปดกลุ่มดาวภายในสามวันพวกเขาจะมาถึงเมืองซุนเทียนเพื่อรับบัญชาจากฝ่าบาท”
เจียงหลิวเผยสีหน้าปลื้มปิติ เทพจอมโจรก็อดตื่นเต้นตามไม่ได้หยางโจวเคยเป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งแห่งต้าจิ่ง บัดนี้เขาสู่ขั้นถ้ำสวรรค์แล้วส่วนสิบแปดกลุ่มดาวก็ล้วนเป็นขั้นจักรวาลหยางโจวสำเร็จวิชาเทพในระดับขั้นเดียวกันแทบจะไม่มีผู้ใดเป็นคู่ต่อกรของเขาเพียงเขาผู้เดียว เจียงหลิวก็มีความมั่นใจแล้วว่าจะสู้กับเป่ยเจียงอ๋องได้
แม้ขั้นถ้ำสวรรค์จะมีอยู่ไม่น้อยในต้าจิ่ง ทว่าแต่ละคนต่างก็มีสำนักของตนหรือไม่ก็อยู่ระหว่างฝึกฝนในไท่ฮวงผู้แข็งแกร่งที่สุดที่องครักษ์ชุดขาวสามารถระดมมาได้ ก็เป็นเพียงแค่ขั้นถ้ำสวรรค์หนึ่งอีกทั้งยังเป็นขั้นถ้ำสวรรค์หนึ่งที่ต้องใช้ทรัพยากรมหาศาลกว่าจะฝึกขึ้นมาได้จะเปรียบเทียบกับหยางโจวได้อย่างไร
“ดูท่ามรรคาจารย์ยังคงสนับสนุน