“หากเป็นเมื่อก่อนจะบรรลุขั้นถ้ำสวรรค์ในวัยร้อยปีแทบจะไม่กล้าคิดด้วยซ้ำแต่พอมาอยู่ที่ไท่ฮวงบวกกับมีวิชาธรรมยุทธ์สวรรค์วิวัฒน์ที่นักปราชญ์กวนคิดค้นขึ้นทำให้ความเร็วในการฝึกทะลวงของผู้ฝึกยุทธ์เร็วกว่าสมัยก่อนมาก
เป่ยเจียงอ๋องเองก็เป็นถึงอ๋องผู้ครองรัฐไม่จำเป็นต้องออกไปเสี่ยงภัยก็สามารถได้อสูรมาฝึกฝนไม่ขาดมืออีกทั้งยังมีพรสวรรค์สูงช่วงไม่กี่ปีมานี้เขาจึงกลายเป็นที่กล่าวถึงอย่างมาก”
เทพกระบี่เอ่ยทอดถอนใจในฐานะชายชราที่ใช้ชีวิตในสมัยทวีปชีพจรมังกรทุกครั้งที่คิดถึงเรื่องมรรคาจารย์เคลื่อนย้ายทวีปก็สะท้านใจยิ่งนักไป๋ฉีมองไปทางเยี่ยสวินตี๋พลางกล่าวหยอกล้อ
“เยี่ยสวินตี๋ เจ้าดูเหมือนจะไม่ชอบเป่ยเจียงอ๋องเอาเสียเลยนะ”
เยี่ยสวินตี๋ฮึดฮัดเล็กน้อยแต่ไม่ได้ตอบอะไร
เทพกระบี่ส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า“เป่ยเจียงอ๋องบ่มเพาะผู้ฝึกยุทธ์ไว้มากมายใช้อำนาจกดขี่ไปทั่วในไท่ฮวงมักแย่งอสูรที่ผู้อื่นล่ามาอย่างลำบากไปเป็นของตนด้วยอิทธิพลที่ยิ่งใหญ่ทำให้ผู้ฝึกยุทธ์จากแต่ละสำนักไม่กล้าร้องเรียนแม้แต่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ก็เช่นกัน
จะว่าไป… เป่ยเจียงอ๋องก็ถือว่าได้รับบารมีจากมรรคาจารย์พูดให้ถูกต้องคือบุตรหลานสกุลเจียงล้วนถูกมองว่าได้รับการคุ้มครองจากมรรคาจารย์”
เมื่อกล่าวจบเขาก็เหลือบมองไปทางเจียงฉางเซิงรอดูว่าเจียงฉางเซิงจะตอบสนองเช่นไรทว่าท่าทีของเจียงฉางเซิงกลับสงบนิ่งไม่มีถ้อยคำใดเอื้อนเอ่ยจินอู ไท่ซี ไท่หว่า ล้วนไม่แสดงค