รแห่งหายนะ ทำลายบ้านเมือง และนำโทษภัยมาสู่แผ่นดิน เสียงวิจารณ์เหล่านั้นคล้ายเงามืดที่บดบังศักดิ์ศรีและคุณค่าของพวกนาง
แต่เมื่อมีผู้กล้ากล่าวถามออกมาเช่นนี้ ทุกสายตาในวงล้อมต่างจับจ้องไปที่หลี่เต้า พวกนางปรารถนาคำตอบที่อาจเปลี่ยนมุมมองและเสริมสร้างกำลังใจ โดยเฉพาะเมื่อคำตอบนั้นจะมาจากท่านผู้มีพระคุณ ผู้ที่พวกนางให้ความเคารพและเชื่อมั่นยิ่งนัก เมื่อได้ยินดังนั้น หลี่เต้ามองดูทุกคนพลางพยักหน้าตอบว่า “หากสตรีทุกคนเป็นเช่นพวกเจ้า สิ่งที่ข้าพูดก็เป็นความจริง” ที่ต้องเน้นว่าเป็นสตรีเช่นพวกนาง เพราะสตรีบางคนนั้นไม่อาจแบกรับอะไรได้จริง ๆ แม้แต่การยืนตัวตรงให้เรียบร้อยก็ยังเป็นปัญหา
เมื่อได้ยินคำตอบยืนยันจากหลี่เต้าดวงตาของพวกนางทั้งหมดที่อยู่ในที่นั้นก็เปล่งประกายขึ้นมา แต่เดิมเมื่อขาดเสาหลักของครอบครัวไป พวกนางถึงกับไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร หลังจากความโศกเศร้าจางหายไป สิ่งที่เหลืออยู่ในใจมากที่สุดนั่นคือความสับสน ทั้งหมู่บ้านไม่มีบุรุษเหลืออยู่เลย พวกนางที่เหลืออยู่จะทำเช่นไรดี ยามนี้เมื่อได้ยินคำกล่าวที่ว่าสตรีสามารถแบกรับภาระครึ่งหนึ่งได้ พวกนางก็รู้สึกว่าตนเองก็สามารถแบกรับภาระที่เคยเป็นของบุรุษในครอบครัวได้เช่นกัน เมื่อเห็นเหล่าสตรีกระซิบกระซาบกัน หลี่เต้าพยักหน้าเบา ๆ ดูเหมือนว่าจะได้ผลแล้ว เช่นนั้นเขาก็สามารถจากไปได้อย่างวางใจ
“ท่านผู้มีพระคุณ ท่านกำลังจะจากไปแล้วหรือ?” ทันใดนั้น เสียงหน
