่องแคล่วขึ้น องครักษ์มากมายล้มตายภายใต้คมดาบของเขา รอบกายเต็มไปด้วยซากศพที่นอนเกลื่อนกลาด
ในที่สุดกลุ่มองครักษ์ที่เหลือก็ได้แต่ล้อมเขาเอาไว้ ไม่มีผู้ใดกล้าบุกเข้าไปโจมตี เกรงว่าตนจะต้องตายตามรอยองครักษ์ที่ล้มตายไปก่อนหน้า
เขาฉวยโอกาสรีบดูแผงสถานะทันที
[นายท่าน: หลี่เต้า]
[พลังกาย: 9.38]
[คุณสมบัติที่ใช้ได้: 8.69]
แม้ในใจจะคาดเดาไว้แล้ว แต่เมื่อได้เห็นตัวเลขคุณสมบัติที่ใช้ได้จริง ๆ เขายังอดตกใจไม่ได้
เพราะจำนวนคุณสมบัติที่ใช้ได้นั้นเกือบจะไล่ทันค่าพลังกายของเขาแล้ว นั่นหมายความว่าหลังจากเพิ่มคะแนน ค่าร่างกายของเขาจะเพิ่มขึ้นเกือบเป็นสองเท่า
รอยยิ้มบาง ๆ ผุดขึ้นที่มุมปากของเขาด้วยความตื่นเต้น
ภาพที่เห็นทำให้บรรดาองครักษ์โดยรอบต่างตกใจกลัว พวกเขาคิดว่าคนบ้าผู้นี้กำลังจะลงมือกับพวกเขาอีกครั้ง ถึงขนาดมีองครักษ์บางคนเริ่มถอยหลังหนี พวกเขาที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะว่าในการต่อสู้ที่ยาวนาน สูญเสียกำลังพลไปสี่สิบถึงห้าสิบคน
แต่กระนั้นพวกเขายังไม่เคยสามารถทำร้ายอีกฝ่ายได้แม้แต่น้อย แม้แต่รอยถลอกเล็ก ๆ ก็ยังไม่มี
ที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้นคือ หลังจากการต่อสู้มาพักใหญ่ พวกเขาต่างเหนื่อยล้าจากการต่อสู้ แต่คนตรงหน้ากลับไม่มีทีท่าหอบแม้แต่ครั้งเดียว แม้จะมีรูปร่างเหมือนมนุษย์ แต่กลับเหมือนอสูรที่ไม่รู้จักความเหน็ดเหนื่อย
การต่อสู้กับศัตรูเช่นนี้ ไม่เห็นความหวังใด ๆ เลย
“ตายซะ!” ทันใดนั้น เสียงตะโกนก้องดังข
