นสลิธีรินหรอ”ทันทีที่เขาพูดออกไป หลายคนในห้องนั่งเล่นก็หันกลับมามองที่นี่ ราวกับว่าพวกเขาสนใจหัวข้อนี้มาก”โอ้” อัลเบิร์ตหยุดสิ่งที่เขาทำ เงยหน้าขึ้นและมองไปยังลี จอร์แดน ที่กำลังมาที่นี่ และถามด้วยแววตาที่งุนงงว่า “ฉันจะตีนักเรียนสลิธีรินไปเพื่ออะไร”“มันก็จริง”ในเวลานี้ ทางเข้าห้องรับรองของกริฟฟินดอร์ถูกเปิดอีกครั้ง และเฟร็ดกับจอร์จรีบเดินข้ามทางเดินมา“เราได้ยินมาว่านายไปตีคนของสลิธีริน” ทันทีที่พวกเขาเข้าไปในห้องนั่งเล่น พวกเขาก็มองดูอัลเบิร์ตขึ้นลง และพูดหลังจากผ่านไปนานว่า “ทำได้ดีมาก ครั้งหน้าอย่าลืมเรียกเราด้วยนะ””เกิดอะไรขึ้น?” อัลเบิร์ตถาม“ไม่รู้เหรอ?” จอร์จมองดูผู้คนรอบตัวเขาอย่างสงสัย”ฉันไม่รู้” อัลเบิร์ตส่ายหัว “ข้าพึ่งไปฝึกคาถาตัดมา””แต่ทุกคนกำลังพูดถึงเรื่องนี้!” เฟร็ดเห็นความสงสัยบนใบหน้าของเพื่อน และตระหนักว่ามีบางอย่างผิดปกติ “เมื่อกี้ พวกเขาพูดว่า…”“หยุดนะ ฉันจำไม่เห็นได้ว่าฉันตีใคร” อัลเบิร์ตหยุดคนสองสามคนทันที “แล้วนายเห็นแขนขาเรียวๆของฉันไหม มันเหมือนคนสู้เก่งไหม?”หลังจากพูดจบ อัลเบิร์ตก็ยื่นมือออกมาและตบที่ข้อมือเพื่อแสดงท่าทีว่าพวกนายกำลังล้อเลียนฉันภายนอก อัลเบิร์ตดูไม่แข็งแรงจริงๆ อย่างดีที่สุดเขาก็ไม่ผอม“ดีแค่ไหนแล้วที่คนอื่นไม่มาตีฉัน” เมื่อเห็นสีหน้าประหลาดใจของหลายคน อัลเบิร์ตก็พูดอย่างโกรธเคือง“นายร่ายมนต์ใส่พวกมันเหรอ?” อันที่จริง จอร์จยังรู้สึกว่าข่าวล
