ือไม่น่าเชื่อถือมากนัก มันจะน่าเชื่อถือกว่านี้ถ้าอัลเบิร์ตร่ายมนตร์ใส่ใครซักคนแล้วคว่ำนักเรียนสลิธีรินท้ายที่สุดแล้ว ระดับเวทย์มนตร์ของชายผู้นี้ที่อยู่ตรงหน้าเขานั้นดีกว่านักเรียนใหม่คนอื่นๆ ในชั้นเรียนเดียวกันจริงๆ“ระวัง ฉันจะฟ้องนายในข้อหาหมิ่นประมาท” อัลเบิร์ตจ้องไปที่จอร์จ ชี้ไปที่เก้าอี้เท้าแขนข้างๆ เขา และโบกมือให้ทั้งสามนั่งลงและฟังเขา”นี่มันบ้าอะไรกัน ทุกคนบอกว่านายตี…”“หุบปาก นายเชื่อข่าวลืมงั้นเหรอ” อัลเบิร์ตพูดอย่างเคร่งขรึม “เชื่อไหมว่า ฉันจะบอกคนอื่นว่านายชอบฮัมเพลงและเต้นรำในห้องอาบน้ำ”“นี่เรื่องจริงเหรอ?” ดวงตาของลี จอร์แดนเป็นประกายด้วยความอยากรู้“ระวังและเราจะทุบตีนาย อัลเบิร์ตบอกว่ามันเป็นข่าวลือ” เฟร็ดพูดไม่ดี“มาคุยกันเถอะ เกิดอะไรขึ้น ข่าวลือไม่สามารถเกิดขึ้นได้โดยไร้เหตุผล” จอร์จโบกมือให้ทั้งสองเงียบและปล่อยให้อัลเบิร์ตพูด“อย่างที่พวกนายรู้ หลังอาหารเช้าในเช้าวันหยุดสุดสัปดาห์ ฉันมักจะเดินไปรอบๆ พร้อมกล้องและถ่ายรูปสองสามภาพระหว่างทาง” อัลเบิร์ตเริ่มนึกขึ้นได้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อไม่นานนี้ “ที่ทางเดินบนชั้นสอง ฉันพบนักเรียนสลิธีรินหลายคนเดินมาหาฉันด้วยกัน ในขณะนั้น ฉันยังคงตะแคงข้างเพื่อหลีกทางให้พวกเขา แต่ฉันก็โดนคนหนึ่งชนเข้าที่ไหล่ แต่คนที่ตีฉันดันล้มลงเอง บนพื้นเขาเอามือกุมไหล่ของเขาด้วยความเจ็บปวด”เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ อัลเบิร์ตดูไร้เดียงสา “ต่อมา ฉันเอื
