้อมมือออกไปดึงเขาขึ้นจากพื้น แล้วเขาก็กรีดร้องอย่างอธิบายไม่ถูก คราวนี้เขาจับฝ่ามือของเขา และฉันคิดไม่ออกด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้น””แค่นั้นเหรอ?” ทั้งสามคนดูอธิบายไม่ถูก“ทำไมมีแต่คนบอกว่านายส่งนักเรียนสลิธีรินคนนั้นเข้าห้องพยาบาลของโรงเรียน” จอร์จพูดด้วยท่าทางแปลกๆ“ฉันจะรู้ได้ยังไง” อัลเบิร์ตคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดอย่างจริงจัง “บางทีฉันอาจจะเกลี้ยกล่อมให้นักเรียนสลิธีรินพาคนนั้นไปตรวจที่ห้องพยาบาลของโรงเรียน”โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากฟังคำอธิบายของอัลเบิร์ต เขาเป็นเหยื่อที่ไร้เดียงสาที่สุด ราวกับว่าเขาประสบกับภัยพิบัติด้วยความไร้เดียงสาทั้งสามคนมองหน้ากันและตกใจพูดตามตรง ถ้าคุณไม่รู้จักอัลเบิร์ต แสดงว่าคุณเชื่อจริงๆ แต่เมื่อผู้ชายคนนี้หลอกคนอื่น มันง่ายจริงๆ ที่จะเชื่อในสิ่งที่เขาพูด สิ่งต่างๆ อาจเป็นเหมือนที่เขาพูดแต่เวอร์ชันจริงคือ:อัลเบิร์ตเพิ่งทานอาหารเช้าเสร็จและหยิบกล้องไปเดินเล่นถ่ายรูป ระหว่างทาง เขาได้พบกับนักเรียนสลิธีรินสองสามคนในชั้นเรียนเดียวกันซึ่งเดินเคียงข้างกันไปทางอัลเบิร์ตในเวลานั้นอัลเบิร์ตหันไปหาทางให้พวกเขาจริงๆ แต่กลุ่มผู้ชายสร้างปัญหาโดยเจตนาและวางแผนที่จะชนไหล่ของเขาอัลเบิร์ตไม่เคยคิดว่าเขาจะเจอเรื่องยุ่งวุ่นวายเช่นนี้ แต่เขาไม่ใช่คนที่รังแกได้ง่าย และเขาก็ไม่กลัวที่ถ้ามีใครอยากมีปัญหา ไม่ว่าจะเป็นการสู้โดยตรงหรือใช้ไม้กายสิทธิ์ในสายตาของคนอื่นๆ นักเรียนสลิธีริน
