ทันทีที่เสียงนั้นดังขึ้น นกฮูกสีเทาตัวใหญ่โตก็ตกลงมาต่อหน้าอัลเบิร์ต เห็นได้ชัดว่ามันเต็มใจรับงานนี้
“ขอบคุณ นี่เป็นของขวัญการพบกันจากฉัน หวังว่าแกจะชอบมันนะ” อัลเบิร์ตหยิบถั่วนกฮูกออกมาจากกระเป๋าของเขาแล้ววางไว้บนฝ่ามือต่อหน้านกฮูกสีเทาตัวใหญ่ ดูเหมือนมันจะพอใจกับรางวัลของอัลเบิร์ตมาก หลังจากกวาดถั่วออกไปแล้ว เขาก็คว้าห่อใหญ่ที่เหลือ กางปีกออกแล้วบินหนีไป
เป็นสัตว์วิเศษที่มีมนุษยธรรมจริงๆ!
อัลเบิร์ตมองดูนกฮูกที่บินออกไปในสายตา อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจด้วยสบายใจ และหันหลังออกจากโรงนกฮูก เขาไม่ได้ตั้งใจจะอยู่ในที่ที่เต็มไปด้วยฟางและขี้นกฮูก
เมื่ออัลเบิร์ตกำลังจะไปที่ห้องโถงปราสาท เขาบังเอิญเห็นเฟร็ด จอร์จ และลี จอร์แดนซึ่งถูกแฮกริดขับไล่ออกจากป่า มุมปากของพวกเขากระตุก สามคนนี้คงหิวน้ำมากและแอบเข้าไปในบ้าน ที่อยู่ในป่าและถูกจับได้โดยแฮกริด
อัลเบิร์ตเดินไปทางพวกเขาทั้งสาม และบังเอิญได้ยินแฮกริดบ่นให้พวกเขาฟัง และบอกว่าถ้าพวกเขาต้องการจะแอบเข้าไปในป่าอีกครั้ง เขาจะบอกศาสตราจารย์มักกอนนากัลและกักบริเวณพวกเขาไว้ .
“ไง แฮกริด!” อัลเบิร์ตยิ้มทักทายแฮกริด มองไปที่เฟร็ดและทั้งสามถามอย่างเป็นกันเองว่า “เกิดอะไรขึ้นกับพวกเขาหรอ”
