สัตว์ร้ายพุ่งสวนกลับมาพร้อมอ้าปากกว้าง ผมก้มตัวม้วนหลบลงใต้ท้องของมัน และในเสี้ยววินาทีที่ลอดผ่าน ผมอัดมานาเข้าสู่ปลายนิ้วเปิดใช้งาน การสั่นพ้อง กรีดลงบนท้องของมันจนเป็นแผลลึก!
ขณะนั้น ร่างกายผมร้อนจัดจนสัมผัสได้ว่าวงจรมานากำลังทำงานเกินขีดจำกัด เลือดในกายเดือดพล่านจนเกือบจะสูญเสียการควบคุม แต่ผมไม่ยอมแพ้ กัดฟันดิ่งจมลงสู่สภาวะสมาธิขั้นสุดยอด
ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นในหัว
[สมาธิ เลเวล 4 > สมาธิ เลเวล 5]
หอกเล่มหนึ่งพุ่งเฉียดตัวผมไปจนเกิดเสียงหวีดหวิว หมาป่ากระโดดหลบพลางหันกลับมาประจันหน้ากับผม แม้มันจะบาดเจ็บแต่ยังคงพุ่งเข้าใส่ผมอย่างสุขุมและไร้ความลังเล
ในจังหวะที่หอกอีกเล่มพุ่งผ่านข้างกาย ผมยื่นมือออกไปคว้ามันไว้กลางอากาศทันที พลางส่งสัญญาณชี้นิ้วลงพื้นเป็นสัญญาณให้เทสหยุดโจมตี
ผมย่อตัวรับแรงกระแทกจากทักษะผลักของเจ้าหมาป่าจนร่างไถลถอยออกมาเล็กน้อย และทันทีที่แรงส่งนั้นหมดลง ผมก็ขว้างหอกสวนกลับไปพร้อมพุ่งทะยานเข้าซ้ำทันที
หมาป่าเบี่ยงตัวหลบหอกแล้วงับเข้าใส่ตัวผม