ผมเอี้ยวหัวหลบคมเขี้ยวในเสี้ยววินาทีสุดท้าย แรงปะทะจากหัวไหล่ของมันทำเอาผมเกือบทรุด ทว่าหอกที่เทสใช้พลังจิตบังคับให้ม้วนตัวกลางอากาศกลับพุ่งสวนผ่านจุดที่เคยเป็นศีรษะผม ปักเข้ากลางปากของมันอย่างแม่นยำ!
สัตว์ร้ายคำรามลั่นด้วยความเจ็บปวด ผมรีบคว้าขนคอมันไว้แน่นจนร่างลอยคว้าง
ผมอาศัยจังหวะที่มานาของเจ้าหมาป่าสะดุดจากการบาดเจ็บ รัวแทงนิ้วที่เคลือบ การสั่นพ้อง เข้าที่ลำคอของมันถึงสองครั้ง ก่อนจะถูกแรงผลักมหาศาลซัดกระเด็นออกมา
“ดาบ!”
เสียงเทสตะโกนก้อง พร้อมกับใช้พลังจิตส่งดาบพุ่งกลับเข้ามือผมได้อย่างไร้ที่ติ
เจ้าหมาป่าที่ขนสีขาวอาบไปด้วยเลือดแดงฉานยังคงเยือกเย็น มันระเบิดพลังผลักดันรอบตัวจนหยดเลือดสาดกระจายเพื่อกันระยะห่าง
แต่วินาทีที่ทักษะหยุดลง มันกลับต้องชะงักเมื่อเจอห่ากระสุนเศษหิน และเศษไม้ที่เทสซัดเข้าใส่เป็นพายุ แม้มันจะสะท้อนทิ้งได้หมด แต่ก็เปิดช่องให้หอกอีกเล่มพุ่งปักจมลึกเข้าไปแผงคอของมัน
ท่ามกลางความชุลมุน หินยักษ์ที่เทสควบคุมด้วย พลังจิตควบคุมวัตถุ ลอยเด่นขึ้นและพุ่งเข้าใส่สัตว์ร้ายทันที
