ใช่แล้ว… มันคือไอ้เจ้าคอร์กี้จอมแสบผู้ไร้ยางอายนั้นเอง มันยังมีชีวิตอยู่ดี และผมสาบานได้เลยว่าตอนนี้มันอาจจะตัวหนักกว่าเด็กผู้หญิงบางคนไปแล้วด้วยซ้ำ เจ้าหนูนี่ตัวโตขึ้นเร็วอย่างกับกินปุ๋ยเร่งโตเข้าไป
ขณะที่ผมนั่งพิงแนวรั้วไม้ระแนงของเรา มันก็เดินเตาะแตะเข้ามาหาพร้อมกับคาบอะไรบางอย่างมาในปาก เมื่อมองชัดๆ ผมถึงกับต้องนิ่งไปครู่หนึ่ง เพราะสิ่งที่มันคาบมาคือ กระเป๋าสตางค์
ผมลูบหัวที่ขนาดดูจะเท่าเดิมไม่เปลี่ยนผิดกับลำตัวที่ขยายใหญ่ แล้วหยิบกระเป๋าสตางค์ออกมาจากปากมัน เจ้าตัวแสบสะบัดหางไปมาอย่างบ้าคลั่งจนก้นกลมๆ นั่นส่ายไปมาอย่างร่าเริง
ผมเปิดกระเป๋าออกดู ข้างในมีเงินสดอยู่บ้าง บัตรธนาคาร บัตรประชาชน และชื่อที่ปรากฏอยู่บนนั้นก็ทำให้ผมต้องเลิกคิ้วขึ้นอย่างประหลาดใจ
แฮดวิน ฮาร์เปอร์
เรื่องราวเริ่มจะน่าสนุกขึ้นมาแล้วสิ ผมรีบกวาดสายตามองไปรอบๆ เมื่อแน่ใจว่าไม่มีใครเห็นเหตุการณ์ ผมจึงหยิบเงินสดออกมาทั้งหมด น่าจะประมาณสองร้อยดอลลาร์ได้ ก่อนจะปิดกระเป๋าสตางค์แล้วส่งคืนให้เจ้าตูบที่แสนดีที่สุดในโลก
“เอาไปวางคืนที่เดิมได้ไหม?”
