มันกะพริบตาช้าๆ เหมือนจะเข้าใจคำสั่ง ก่อนจะวิ่งแจ้นกลับไปทิศทางเดิมที่มันมาทันที ผมมองตามหลังมันพลางนึกสงสัยว่านี่ถือเป็นการโจรกรรมเงินสดครั้งแรกในระดับความยากนรกหรือเปล่า
แต่ไม่ใช่หรอกเพราะนี่คือค่าทำขวัญเล็กๆ น้อยๆ ที่ผมควรจะได้จากตาลุงเฮงซวยนั่นต่างหาก!
ผมยัดเงินใส่กระเป๋าพลางหยิบเศษชิ้นส่วนสร้อยคอที่ได้จากก็อบลินชาแมน ออกมาพิเคราะห์ดู แม้เวลาจะผ่านไปเป็นอาทิตย์แล้ว แต่มันยังคงแตกกระจายไร้รูปทรงเหมือนเดิม
ผมมักจะหยิบมันออกมาสำรวจซ้ำๆ เพราะสัมผัสได้ถึงกระแสมานาที่ยังหลงเหลืออยู่ข้างใน เพียงแต่ยังจับจุดไม่ได้ว่ามันมีไว้ทำอะไร หรือถูกสลักลงบนเศษวัสดุเหล่านี้ด้วยวิธีไหนถึงได้คงทนนัก
แต่อย่างน้อยการเฝ้าศึกษามันก็ไม่ได้สูญเปล่า เพราะมันช่วยให้ผมใช้งานทักษะ การรับรู้มานา ได้คล่องแคล่วขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ถือเป็นกำไรที่เหนือความคาดหมาย
ไม่นานนักบิสกิตก็วิ่งกลับมา มันทิ้งตัวลงนอนข้างกายพลางเอาหัวเกยไว้บนหน้าขาของผม จากนั้นก็ถอนหายใจยาวแล้วหลับตาลงอย่างสงบ
