ให้ตายสิ ตาลุงนั้นต้องสะใจแน่ๆ ที่ได้ต่อยหน้าผม
แต่มองอีกมุมหนึ่ง การจะให้เลิกออกล่าหรือหยุดเพิ่มความแข็งแกร่งก็เป็นไปไม่ได้ แน่นอนว่ามันมีความเสี่ยง แต่ลางสังหรณ์บางอย่างบอกผมว่าบทเรียนเริ่มต้นในชั้นที่ 1 ของระดับนรกนี้มันแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น
ถ้าผมมัวแต่พัฒนาแบบค่อยเป็นค่อยไป เก็บเลเวลแบบกลัวตายเกินเหตุ ผมอาจจะเติบโตได้ไม่เร็วพอที่จะเอาชีวิตรอดไปจนครบห้าปี
ผมจำเป็นที่จะต้องออกล่า ผมจำเป็นที่จะต้องยอมเสี่ยง และผมจะสนุกไปกับการต่อสู้ต่อไป ผมจะยังคงพึ่งพาทักษะสมาธิ เพื่อกำจัดอารมณ์ไร้สาระทิ้งไป
ทั้งหมดที่ต้องทำนี้ก็เพื่อการเอาชีวิตรอดของผมเองทั้งนั้น
ส่วนแฮดวินกับบทเรียนของเขาน่ะเหรอ? คำขอบคุณจากผมก็คือการที่ผมจะไม่ซัดเขาจนสลบเหมือด และจะลดความห้าวลงมาหน่อยแล้วกัน
เขาพูดถูกเรื่องที่ผมเริ่มยโสโอหัง และเขาก็พิสูจน์มันออกมาได้แบบแสบทรวงดีจริงๆ
เพราะฉะนั้น ขอบใจนะ… แล้วก็ไปตายซะไอ้ตาลุงเฮ็งซวย
ส่วนใครจะเป็นฝ่ายถูกกันแน่? กาลเวลาเท่านั้นที่จะเป็นตัวพิสูจน์
