ผมสัมผัสได้ถึงแรงต้านจากกระดูกที่ค่อยๆ ถูกสว่านมานาเจาะลึกลงไปทีละน้อย ทว่าก่อนจะถึงเนื้อสมอง ชั้นมานาที่เคลือบไว้กลับระเหยไปเสียก่อน ทำให้ใบมีดที่เคยคมกริบทื่อลงในพริบตา
“บ้าเอ้ย! อีกนิดเดียวแท้ๆ!”
ผมสบถออกมา เลือดกำเดาไหลอาบลงไปถึงลำคอ ปริมาณมานาในตัวไม่เพียงพอสำหรับทักษะ การสั่นพ้อง อีกต่อไปแล้ว แต่ยังพอมีเหลือสำหรับการเสริมพลังกาย ผมจึงอัดมานาเข้ากล้ามเนื้อเพื่อจะแทงซ้ำลงไป
ทว่ามันกลับช้าเกินไป… ความจดจ่อที่มากเกินไปทำให้ผมไม่ทันระวังมือมหึมาของมันที่เอื้อมมาถึงตัว
เจ้าโทรลล์ใช้พละกำลังมหาศาลกระชากตัวผมออกไป มันอ้าปากกว้างหมายจะกัดร่างผมให้ขาดครึ่งท่อน!
แต่ในวินาทีวิกฤตนั้นเอง หอกนำวิถีของเทสก็พุ่งเสียบเข้าปากมันลึกไปถึงกระพุ้งแก้มขวาจนมันชะงักไปชั่วครู่
เมื่อมันเผลอปล่อยมือ ผมจึงเหวี่ยงตัวกลับไปที่เดิมทันที พร้อมกับใช้สันมือที่เสริมมานาทุบกระแทกเข้าที่ด้ามดาบสั้นอย่างสุดแรง
“เข้าไปสิวะ!”
ผมคำรามพลางเสริมพลังทั้งหมดที่มีทุบซ้ำลงไปอีกครั้ง
“เข้าไป!”
คลิก!
เสียงกระดูกแตกหักดังขึ้น คมดาบสั้นจมมิดลึกเข้าไปในสมองของมันทันที
