เจ้าโทรลล์ยักษ์คำรามโหยหวนด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัส มันสะบัดตัวสุดชีวิตจนร่างของผมกระเด็นลอยออกมา
โชคดีที่ผมยังพอมีมานาเหลือประคองสภาวะสมาธิ จึงม้วนตัวกลางอากาศเพื่อลดแรงปะทะและลงสู่พื้นได้อย่างปลอดภัย
เทสรีบวิ่งเข้ามาหาผม ในมือเธอเหลือหอกเพียงด้ามเดียวเท่านั้น
“แนท เอายังไงต่อ มานาของฉันใกล้จะหมดแล้ว!”
เธอถามพลางจ้องไปที่เจ้าโทรลล์ที่กำลังฟาดหัวฟาดหางปัดป่ายสิ่งรอบตัวอย่างเสียสติ
“ถอยออกมาก่อน กลับไปตั้งหลักฟื้นมานา”
ผมบอกพลางพยุงตัวลุกขึ้นอย่างทุลักทุเล หากเลเวลไม่สูงพอผมคงน่วมไปแล้ว การล่าโทรลล์เลเวล 12 นี่ไม่ง่ายเลยจริงๆ
แต่ในขณะที่เรากำลังจะถอยออกมา เสียงคำรามของสัตว์ร้ายก็ค่อยๆ แผ่วลง กลายเป็นเสียงสะอื้นก่อนจะเงียบสงัดไปในที่สุด ไม่นานนัก ข้อความแจ้งเตือนก็ปรากฏขึ้น
[คุณสังหารโทรลล์ เลเวล 12 สำเร็จ]
[เลเวล 8 > เลเวล 9]
ในที่สุด… แกก็ตายสักที!
ผมไม่รอช้า รีบจัดการลงแต้มสถานะตามที่วางแผนไว้ทันที เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อย ผมก็หันไปมองเทสที่ยืนเหม่ออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่เธอจะหันมาสบตาผม
“ฉันเลเวลอัปแล้วล่ะ”