ระหว่างที่พวกเราง่วนอยู่กับการทำงาน มีก็อบลินกลุ่มเล็กๆ โผล่มาประปรายครั้งละสองถึงสี่ตัว แต่เลเวลแค่ 2 หรือ 3 เท่านั้น จึงไม่ใช่เรื่องยากที่จะจัดการ
ในตอนนี้เมื่อพวกมอนสเตอร์หมดไปแล้ว พวกเราก็ทำเพียงแค่นั่งนิ่งๆ ปล่อยให้เสียงไฟปะทุดังเปรี๊ยะเป็นเพื่อนท่ามกลางความเงียบ ความอบอุ่นที่แผ่ออกมาให้ความรู้สึกดีอย่างประหลาด
เปลวไฟดูจะมีสีแดงก่ำกว่าปกติ ซึ่งก็คงเป็นเพียงอีกหนึ่งเรื่องแปลกที่เกิดขึ้นในโลกใบนี้ ถึงจุดนี้ต่อให้ไฟกลายเป็นสีรุ้งผมก็คงไม่ตกใจแล้ว
ผมนั่งอยู่บนพื้นโดยมีเจ้าคอร์กี้ตัวน้อยซุกตัวอยู่ระหว่างขา พูดตามตรงมันไม่ได้ตัวเล็กขนาดนั้น แถมยังหนักเอาเรื่องจนผมสาบานได้เลยว่ามันตัวใหญ่ขึ้นกว่าเดิม
น่าแปลกที่เจ้าหมาน้อยตัวนี้ดูจะติดผมมากเป็นพิเศษ หลังจากที่ผมป้อนอาหารให้มันไปสองสามมื้อและช่วยชีวิตมันไว้จากก็อบลิน
ถึงเวลาจ่ายค่าคุ้มครองแล้วเจ้าหนู!
ผมแกล้งเอานิ้วจิ้มจมูกมันเบาๆ เจ้าบิสกิตส่งเสียงครางหงิงในฝันพลางเมินผมโดยสิ้นเชิง พอได้มองใกล้ๆ แบบนี้ มันดูเหมือนลูกหมูตัวน้อยจริงๆ บางทีสิ่งที่เควินพูดไว้อาจจะไม่เกินจริงนัก
