ทุกคนทำได้แค่ยืนดูอยู่ห่างๆ บาดแผลของแคสเซียนรุนแรงเกินกว่าจะเยียวยา หากเขามีค่าสถานะความทนทานมากหน่อยก็อาจจะพอพยุงลมหายใจได้นานกว่านี้ แต่ดูเหมือนเขาจะแทบไม่มีมันเลย หรืออาจจะยังไม่อัปเลเวลด้วยซ้ำไป
การจะช่วยเขาในตอนนี้ต้องพึ่งพาโรงพยาบาลเท่านั้น แต่ในโลกบ้าๆ นี่ การแบกร่างที่ไกล้ตายวิ่งเข้าป่าไปเพื่อหวังจะเจอหมอเป็นเพียงเรื่องเพ้อฝันที่ไม่มีวันเป็นจริง
เพียงไม่กี่นาทีต่อมา ลมหายใจที่แสนทรมานของแคสเซียนก็หยุดลง
ครั้งนี้โดมินิกไม่ได้โวยวายอะไรอีก เขาเพียงแต่จ้องมองร่างไร้วิญญาณของเพื่อนด้วยสายตาที่ว่างเปล่า
ครู่ต่อมาเขาก็หันไปมองโชอี้ด้วยสายตาเคียดแค้นฝังลึกก่อนจะละสายตาไป และขอให้แฮดวินช่วยฝังศพเพื่อนด้วยน้ำเสียงแหบพร่า
ผมยืนมองเหตุการณ์อยู่ครู่หนึ่ง แน่นอนว่ามีความสงสารอยู่ลึกๆ แต่ในโลกที่ทุกคนต้องดิ้นรนเอาชีวิตรอดวันต่อวัน การเสียเวลาให้ความเศร้าโศกนานเกินไปอาจหมายถึงจุดจบของเราเอง สู้เอาเวลาไปหาทางรอดให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้นยังจะดีเสียกว่า
