แฮดวินก็เดินเข้ามาหาในขณะที่ผมกำลังเคี้ยวเนื้อแห้ง และจิบน้ำอยู่ จริงๆ เขาควรรอจนผมกินเสร็จก่อนค่อยเปิดปากพูด แต่ดูเหมือนเขาจะไม่ได้มีมารยาทขนาดนั้น
เขามองไปที่ซากกวางที่ผมชำแหละทิ้งไว้ก่อนจะกล่าวออกมา
“ผมคิดว่าคุณอาจจะต้องการคำแนะนำเรื่องการชำแหละกวางนะ”
ไป-ตาย-ซะ ผมคำรามในหัว ก็นั่นมันครั้งแรกของผมนี่หว่า คราวหน้าผมทำได้ดีกว่านี้แน่!
“ผมอยากคุยกับคุณเรื่องสิ่งที่เกิดขึ้น”
ในที่สุดเขาก็เข้าประเด็น
“พวกเราโดนฝูงก็อบลินโจมตี ครั้งนี้พวกมันมีรอยสักสีแดง และมี ก็อบลิน วอริเออร์ อยู่ด้วย พวกเราสู้ไม่ได้จนต้องถอยหนีออกมา”
น่าสนใจแฮะ ผมแปลกใจที่ทำไมพวกมันถึงไม่ไล่ล่าพวกเขาต่อ แต่พอมองหน้าเขาแล้ว ดูเหมือนเขาจะอยากเก็บความลับบางอย่างไว้กับตัวมากกว่า
“พวกเราอาจจะต้องอ้อมไปทางอื่นเพื่อไปเอาน้ำ หรือไม่ก็ต้องหาแหล่งน้ำใหม่”
ผมแค่นั่งนิ่งรอฟัง ไม่มีทางที่ผมจะทำให้เรื่องมันง่ายสำหรับเขาหรอก ความรู้สึกตอนแกล้งคนนี่มันดีจริงๆ… เอาเลยสิ พูดสิ่งที่นายควรจะพูดออกมา
