“พวกเราควรจะรวบรวมกลุ่มใหญ่แล้วลองดูอีกครั้ง เพราะน้ำของพวกเราเกือบจะหมดแล้ว เราเจอถุงขยะเยอะแยะเลยที่พอจะนำมาใช้ขนน้ำได้”
เขาพูดต่อก่อนจะจ้องมองผมด้วยสายตาจริงจัง
“ผมต้องการความช่วยเหลือจากคุณ”
ความเงียบเข้าปกคลุม ผมจงใจปล่อยเวลาให้ล่วงเลยไปโดยไม่ตอบทันทีเพื่อกดดันเขา ผมรู้ว่าคนที่มีศักดิ์ศรีสูงอย่างเขา การต้องมาเอ่ยปากขอความช่วยเหลือจากเด็กที่อายุน้อยกว่าครึ่งหนึ่ง มันคงเป็นเรื่องที่เจ็บปวดพิลึก
หลังจากผ่านไปนานกว่าหนึ่งนาที ผมจึงให้คำตอบกับเขา
“ผมจะช่วย… แต่ต้องแลกกับปืนพกของคุณ”
