น้ำลายผสมเลือดพุ่งกระเซ็นออกจากปากมัน โทรลล์โซเซ พยายามใช้มือยันพื้นไว้ไม่ให้ล้ม แต่ผมไม่คิดจะให้โอกาสมัน ผมเงื้อกระบองขึ้นสูงกลางอากาศแล้วฟาดลงซ้ำทันที
เปรี้ยง!
กระบองเหล็กฟาดเข้าที่ลำแขนที่มันใช้ยันพื้นเต็มแรง เสียงคำรามดังสนั่นอีกครั้ง คราวนี้ดวงตาแดงก่ำของมันจ้องเขม็งมาที่ผมด้วยความแค้น
ผมก้มหลบแขนซ้ายที่เหวี่ยงเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง แล้วฟาดซ้ำลงไปบนหัวเข่าข้างที่บาดเจ็บของมันอีกรอบ มันแผดเสียงร้องโหยหวนสาหัสยิ่งกว่าเดิม จนร่างมหึมาเริ่มทรุด
ในจังหวะเดียวกัน หอกเล่มหนึ่งพุ่งเข้าใส่ข้างใบหน้าของมัน ทว่ามันแค่ถากผิวไปเพียงเล็กน้อย ไม่ได้สร้างบาดแผลรุนแรง
ผมอาศัยสภาวะสมาธิประเมินทิศทางของหอกที่กำลังร่วง คว้ามันไว้กลางอากาศแล้วขว้างกลับไปทางด้านหลังที่เทส และเควินคุมเชิงอยู่
เจ้าโทรลล์เหวี่ยงแขนโจมตีอีกครั้ง และผมก็หลบได้อีกรอบอย่างง่ายดาย จากนั้นเจ้าสัตว์ประหลาดก็ตัดสินใจทิ้งน้ำหนักลงบนเข่าที่บาดเจ็บและพยายามพุ่งชนผม
