“เลเวล 3 ของผม ส่วนอีกตัวเธอจัดการร่วมกับเควินซะ”
ผมสั่งการเพื่อเปิดโอกาสให้พวกเขาได้ฝึกฝน
เควินค่อยๆ วางซากกวางลงอย่างระมัดระวัง
พวกเราลอบเร้นเข้าไปดักหน้าทางเดินของมัน ซุ่มรออยู่หลังพุ่มไม้หนาอย่างใจเย็น…
คราวนี้พวกแกมาลองโดนดักซุ่มดูบ้างเป็นไง ผมแสยะยิ้มในใจ นึกถึงตอนที่พวกมันเคยรุมกินโต๊ะเราพร้อมกับเจ้าหมาป่าเวรนั่น
ทันทีที่พวกมันเดินเข้ามาในระยะ ผมก็พุ่งพรวดออกจากที่ซ่อนจนพวกมันร้องอุทานอย่างเสียขวัญ
ก็อบลินเลเวล 3 รีบแทงหอกสวนกลับมาแต่ผมเบี่ยงหลบได้สบายๆ ผมเร่งมานาเสริมพลังกายแล้วหวดกระบองเข้าใส่หัวมันสุดแรง
โผละ!
หัวของมันระเบิดกระจายเหมือนแตงโมที่โดนค้อนปอนด์ทุบ เศษกะโหลกและเนื้อสมองกระเด็นไปทั่ว ร่างไร้หัวล้มพับลงแทบเท้า
ผมเองยังแอบประหลาดใจกับพละกำลังมหาศาลนี้ไม่ได้… การลงแต้มที่มานานี่มันคุ้มค่าจริงๆ
ผมยืนคุมเชิงดูเทสกับเควินรับมือกับก็อบลินอีกตัว เทสดูเหมือนจะออมมือเพื่อให้เควินได้ปิดฉากเอง แต่ทุกครั้งที่มอนสเตอร์ตัวเขียวพยายามจะพุ่งเข้าหาเขา เธอจะคอยแทงสกัดที่ขาของมันไว้