จนกระทั่งได้จังหวะ เควินเปิดใช้งานทักษะสะท้อนการโจมตีจนมันเสียหลัก ก่อนจะพุ่งเข้าไปแทงหอกทะลุอกมันจนขาดใจตาย
เราเก็บหอกสองเล่ม และเควินก็ต้องกลับไปรับชะตากรรมแบกกวางขึ้นหลังอีกครั้ง
“โธ่เอ๊ย! ทำไมชีวิตผมต้องมาลงเอยด้วยการมีแบมบี้ขี่คอแบบนี้ด้วยเนี่ย?!”
เจ้าหนูวัย 18 บ่นกระปอดกระแปดพลางพยายามทรงตัว
“ถามจริงเถอะ มีใครบอกผมได้ไหมว่าทำไมต้องเป็นผม? ผมไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญด้านสัมภาระป่าที่ได้รับการรับรองสักหน่อย!”
ผมทำหูทวนลมกับเสียงบ่นนั้น
ส่วนเทสก็ยังคงมีสมาธิกับการระวังภัยอย่างเข้มงวด ทักษะ ตาทิพย์ ของเธอนั้นมีค่าเกินกว่าจะบรรยายจริงๆ
ระหว่างเดิน ผมลองกระตุ้นมานาให้ไหลเวียนไปทั่วร่างทีละนิดเพื่อให้ร่างกายชินกับมัน พร้อมกับเปิดใช้ การรับรู้มานา เป็นระยะเพื่อตรวจจับอันตราย
ในที่สุดเราก็กลับมาถึงพื้นที่โล่งอย่างปลอดภัย ผมสั่งให้ทุกคนหยุดก่อนจะเดินเข้าไปในฐาน
“ต่อจากนี้ไป พยายามอยู่ห่างจากโชอี้ให้มากที่สุดนะ เธอมีทักษะที่ใช้โน้มน้าวความรู้สึกหรืออาจจะถึงขั้นควบคุมความคิดได้เลย”
