เราสองคนมุ่งหน้าเข้าไปในดงไม้ทึบ โดยผมส่งสัญญาณกำชับให้คนอื่นปักหลักรออยู่ที่ริมน้ำ เดินไปได้เพียงไม่กี่อึดใจเทสก็หยุดกะทันหันก่อนจะยืดตัวขึ้นตั้งหลัก
เธอเงื้อหอกขึ้นในท่าเตรียมขว้าง แล้วพริบตานั้นเธอก็ซัดมันออกไปจริงๆ
หอกพุ่งแหวกอากาศไปด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ แต่ในจังหวะที่มันกำลังจะเข้าเป้า ผมสาบานได้เลยว่าเห็นทิศทางของมันบิดเบี้ยวเปลี่ยนไปเล็กน้อยกลางอากาศ…
นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน? คนพวกนั้นแอบให้หอกเวทมนตร์นำวิถีกับเธอหรือไง? เห็นแล้วผมล่ะอยากได้บ้างจริงๆ
ไม่นานนัก หอกก็พุ่งทะลุพุ่มไม้หายไป ตามมาด้วยเสียงร้องแหลมสั้นๆ ที่เงียบหายไปในทันที
เทสหันกลับมามองผมพร้อมรอยยิ้ม ผมรู้ได้ทันทีว่าเธอเลเวลอัปแล้ว… โลกนี้มันช่างใจดีกับเธอเสียจริง ว่าแต่เธอเพิ่งฆ่าตัวอะไรไปนะ?
เมื่อเดินพ้นพุ่มไม้ตามไป ผมก็พบกับผลงานของเธอเข้าจังๆ มันคือสัตว์รูปร่างคล้ายกวาง ผิวหนังสีน้ำตาลอ่อนนุ่มละเอียด แต่ที่ดูประหลาดตาคือเขาสีขาวที่เคยเรืองแสงจางๆ ซึ่งตอนนี้แสงนั้นค่อยๆ หรี่ลงจนดับมืดไปพร้อมกับลมหายใจของมัน
