ผมหันไปมองเทสอีกครั้ง แววตาขี้เล่นของเธอทำให้ผมรู้สึกแปลกๆ ในใจขึ้นมาเล็กน้อย สงสัยผมต้องหักห้ามใจตัวเองไว้บ้างแล้วล่ะ เดี๋ยวจะเผลอใจไปหลงรักเธอเข้าจริงๆ เพราะใครๆ ก็รู้ว่าทางลัดที่สั้นที่สุดสู่หัวใจผู้ชายน่ะ มันต้องผ่านทางปากท้องทั้งนั้นแหละ!
สำหรับผมนาทีนี้ ใครให้อาหารผมได้หนัก ผมก็พร้อมจะเทใจให้คนนั้นแบบไม่มีเงื่อนไขเลยจริงๆ
แต่ก็นะ… พักเรื่องนี้ไว้ก่อน รีบจัดการกวางนี่ดีกว่า
ผมคว้าขาข้างหนึ่งของมันไว้แล้วส่งสัญญาณให้เทสช่วยคว้าอีกข้าง ก่อนที่เราจะช่วยกันลาก เสบียงมื้อใหญ่ กลับไปหาคนอื่นๆ ที่รออยู่ริมน้ำอย่างเร่งรีบ
แฮดวินยังคงปักหลักระวังภัยอย่างแข็งขัน ในขณะที่แคสเซียนกับโดมินิกยืนรออยู่ที่เดิมพร้อมกับน้ำที่ตักเตรียมไว้จนเต็มทุกภาชนะ
ทั้งน้ำสะอาด ทั้งเสบียงมื้อใหญ่… ให้ตายเถอะ สำหรับนาทีนี้จะมีอะไรที่ผมต้องการไปมากกว่านี้อีกไหม? แต่ถ้าขอได้จริงๆ ผมก็อยากจะขอให้ไอ้พวกก๊อบลินมันลดจำนวนลงกว่านี้หน่อยก็คงจะดี แต่เอาเถอะ ผมไม่ควรโลภเกินไป!
“แคสเซียน แบกกวางนี่ไป”
ผมออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงที่เบาที่สุดแต่แฝงไปด้วยความเฉียบขาด
“แม่งเอ๊ย…”
