เขาพึมพำออกมาเบามากจนแทบไม่ได้ยิน แต่หูผมก็ยังดีพอจะจับใจความได้ ก็นะ… นี่แหละคือผลจากการกระทำโง่ๆ ของเขาเอง
เทสเข้าไปรับของพะรุงพะรังจากแคสเซียนมาถือไว้แทน และด้วยความช่วยเหลือจากแฮดวิน แคสเซียนจึงจำใจแบกซากกวางขึ้นบ่า
เขาครางฮึดฮัดพลางย่อเข่าลงเล็กน้อยเพื่อรับน้ำหนัก แววตาที่มองค้อนมาทางผมแฝงไปด้วยความโกรธแค้นอย่างปิดไม่มิด
ดี… งั้นก็เอาแรงแค้นนั่นแหละไปใช้แบกกวางให้รอดแล้วกัน!
การได้เห็นแคสเซียนลำบากตรากตรำอยู่ใต้ร่างกวางนี่มันช่างเป็นภาพที่น่าเจริญใจเหลือเกิน ผมอดไม่ได้ที่จะรู้สึกมีความสุขลึกๆ ที่เห็นเขาต้องกระเสือกกระสนสู้กับน้ำหนักของสัตว์ตัวนั้น
การเดินทางขากลับราบรื่นกว่าที่คาด เราไม่พบอันตรายใดๆ เลย จนกระทั่งเดินกลับมาถึงลานโล่งหน้าตู้ขบวนรถไฟ
เมื่อมาถึงจุดหมาย แคสเซียนก็โชกไปด้วยเหงื่อและหอบหายใจอย่างหนัก เขาโยนซากกวางทิ้งลงพื้นทันทีที่ทำได้ ก่อนจะล้มตัวลงนอนแผ่หลาอยู่ข้างๆ หน้าอกขยับขึ้นลงรัวเร็วพลางอ้าปากโกยอากาศเข้าปอดอย่างเอาเป็นเอาตาย
