“ครั้งหน้าถ้าผมจะเข้าป่า… เธอมาด้วยกันก็ได้นะ”
ผมพูดแค่นั้นและไม่ต้องอธิบายอะไรเพิ่ม เทสพยักหน้าตอบรับช้าๆ ผมปล่อยให้เธอพันแผลต่อไปพลางเรียกหน้าต่างสถานะออกมาตรวจสอบ
[ชื่อ: เนเทล วิน]
ความยาก: นรก
ชั้นที่: 1
เวลาที่เหลือก่อนการบังคับส่งกลับ: 4 ปี 364 วัน 20 ชั่วโมง 9 นาที
เลเวล: 3
ความแข็งแกร่ง: 6
ความว่องไว: 8
ความทนทาน: 10
มานา: 4
[อาชีพหลัก: ยังไม่เปิดใช้งาน]
[อาชีพรอง: ยังไม่เปิดใช้งาน]
ทักษะ: สมาธิ Lv.3
การควบคุมมานา Lv.2
การรับรู้มานา Lv.1
[แต้มทักษะคงเหลือ: 0]
[แต้มสถานะคงเหลือ: 0]
ผมขมวดคิ้วแน่นด้วยความตกใจ นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน? เวลาผ่านไปไม่ถึงสี่ชั่วโมงเองงั้นเหรอ? ระบบต้องรวนแน่ๆ
ความรู้สึกของผมมันเหมือนเราติดอยู่ที่นี่มานานกว่านั้นหลายเท่านัก แต่ไม่ว่าผมจะโวยวายในใจอย่างไร ตัวเลขบนหน้าต่างระบบก็ไม่เปลี่ยนแปลง ผมจึงได้แต่ถอนหายใจออกมาหนักๆ
“เทส”
ผมเรียกเธอเสียงเบา
“คะ?”
“ผมหิว…”
เธอดูชะงักไปเล็กน้อย
ก็นะ… ผมพยายามกลั้นไว้แล้ว แต่ความหิวที่เผชิญอยู่มันรุนแรงจนแทบไส้กิ่ว
หลังจากตั้งสติได้ เทสก็พยักหน้ารับคำ
“แล้วแขนคุณเป็นยังไงบ้าง?”
เธอถามต่อ
