เขาแนะนำตัวพลางยื่นมือออกไป ซึ่งหญิงสาวผมน้ำตาลก็รับไปเขย่า
“ผมต้องเตือนก่อนนะว่าข้างนอกนั่นมันอันตรายมากจริงๆ”
เธอเพียงพยักหน้าตอบรับ
“ฉัน โชอี้”
“ผม เดนี่”
“และผม เนเทล”
ผมเสริมปิดท้าย
วินาทีนั้นสายตาของเราประสานกันครู่หนึ่ง
“ฉันรู้แล้ว”
เธอพึมพำเสียงเบามาก แฮดวินกับเดนี่น่าจะไม่ได้ยิน แต่ผมกลับได้ยินชัดเจนเพราะเธอยืนอยู่ใกล้ผมมากกว่า ผมขมวดคิ้วแน่น พยายามนึกทบทวน แต่กลับจำเธอไม่ได้เลยสักนิด
เคยเจอที่ยิมหรือเปล่านะ? เธอดูเป็นพวกชอบออกกำลังกาย และผมก็นึกไม่ออกจริงๆ ว่าจะมีที่ไหนที่เธอจะเคยเห็นหน้าผมได้อีกนอกจากที่นั่น
ผมเหลือบมองเด็กหญิงที่ยืนอยู่ข้างๆ เธอเงียบมาตลอดและมีใบหน้าละม้ายคล้ายโชอี้ ต่างกันเพียงสีผิวที่ไม่แทนเท่า แต่สีผมนั้นเหมือนกันเป๊ะ
เด็กสาวอายุราวๆ สิบขวบเห็นจะได้ เธอยืนแอบอยู่ข้างหลังโชอี้อย่างเขินอาย แต่ยังอุตส่าห์ชะโงกหน้าออกมามองพวกเราด้วยดวงตากลมโต
“คุณคงไม่คิดจะพาเด็กคนนี้ไปด้วยหรอกนะ”
