ทันทีที่โชอี้กลับมา พวกเราก็มุ่งหน้าเข้าหาชายป่าทันที เราเลี่ยงทิศทางที่หมาป่าพุ่งออกมาในตอนแรกและเลือกไปทางอื่นเพื่อความปลอดภัย
ทุกคนเริ่มเงียบเสียงลงเมื่อความมืดครึ้มของพรรณไม้ใกล้เข้ามา บรรยากาศเปลี่ยนไปในทันที ยิ่งเข้าใกล้ต้นไม้เท่าไหร่ ทุกคนก็ดูจะยิ่งกระสับกระส่ายมากขึ้นเท่านั้น
สิ่งที่น่าสนใจคือต้นไม้พวกนี้ดูปกติธรรมดาจนน่าผิดหวัง ผมเองก็ไม่รู้ว่าคาดหวังจะเจออะไร ใบไม้เรืองแสงงั้นเหรอ? หรือมีใบหน้ามนุษย์โผล่ออกมาตามลำต้น?
แต่ความจริงมีเพียงกิ่งไม้ที่ไหวเอนเล็กน้อยตามสายลม และแสงแดดที่ลอดผ่านพุ่มใบลงมาเป็นหย่อมๆ มันดูเหมือนป่าธรรมดาทั่วไปเท่านั้น