เด็กน้อยหลบสายตาเขาแล้วหันไปหาโชอี้แทน ผมเริ่มรู้สึกว่าเราเสียเวลากันนานเกินไปแล้ว
โชอี้คงกลัวการถูกทิ้งไว้ข้างหลัง และอาจจะไม่ค่อยไว้ใจพวกเรานัก ใครจะรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าพวกเรากลับมาพร้อมกับพลังที่เหนือกว่าคนอื่น?
ในตอนนี้ทุกอย่างอาจดูนิ่งสงบ แต่ทันทีที่มีใครบางคนก้าวข้ามขีดจำกัดจนมีพลังเหนือคนอื่นอย่างเทียบไม่ได้ เมื่อนั้นแหละ… เรื่องยุ่งยากที่แท้จริงจะตามมา
“คุณควรไปด้วยกันนะ”
ผมพูดแทรกขึ้น
เธอหันมามองผมด้วยความประหลาดใจ แม้แต่น้องสาวของเธอก็เริ่มแอบมองผมอีกครั้ง
“เราคงไม่ไปไหนไกลหรอก”
ผมเสริม
“แค่สำรวจรอบๆ สักชั่วโมงสองชั่วโมงก็น่าจะพอ เราจะกลับมาพร้อมกับฟืน ซึ่งใช้ทำอาวุธหรือก่อไฟได้ ถ้าเกิดอะไรขึ้นที่นี่ ให้คนบนรถไฟส่งสัญญาณ แล้วพวกเราจะรีบกลับมาทันที”
ในที่สุดเธอก็ยอมตกลงตามแผน โชอี้หายเข้าไปในรถไฟพร้อมน้องสาว ผมเห็นเธอเข้าไปคุยกับเจคอบ เจ้าหน้าที่รถไฟ และดูเหมือนเด็กน้อยจะเริ่มร้องไห้ขึ้นมาเมื่อรู้ว่าต้องแยกจากพี่สาว
“ให้ตายเถอะ เสียเวลาชะมัด”
เดนี่บ่นอุบ