ตรรกะในหัวเริ่มวิเคราะห์ว่าเขาอาจจะเป็นตำรวจหรือคนในเครื่องแบบ แต่เพียงแค่ถือปืนคงบอกอะไรได้ไม่มากนัก
“ผม เนเทล”
ผมแนะนำตัวพลางยื่นมือออกไป
เขารับไปเขย่าด้วยแรงบีบที่หนักแน่น พร้อมกับจ้องลึกเข้ามาในตาผมเพื่อประเมินค่า เช่นเดียวกับที่ผมกำลังทำกับเขา
“ผม แฮดวิน... คุณเลเวลอัปด้วยใช่ไหม?”
“ใช่”
ผมตอบสั้นๆ
พริบตานั้น เสียงเซ็งแซ่ในตู้ขบวนพลันเงียบสนิท ผมรู้ได้ทันทีว่าทุกคนกำลังแอบฟังบทสนทนาของเราอยู่
“ผมใช้แต้มสถานะไปแล้ว มีเด็กคนหนึ่งบอกให้ลองน่ะ”
เขาพยักพะเยอไปทางกลุ่มนักเรียน
“พอลองมาคิดดูแล้วมันก็น่าเหลือเชื่อนะ ทั้งการที่เรามาโผล่ที่ไหนก็ไม่รู้ มีดวงอาทิตย์สองดวง แถมยังมีหมาป่ายักษ์บ้าบอนั่นอีก”
เขาหัวเราะแห้งๆ พลางมองไปรอบตัว ทว่าพอหันกลับมาสบตาผม รอยยิ้มนั้นก็จางหายไปแทนที่ด้วยความลังเล
“เพราะแบบนั้นแหละ… ผมว่าเราควรออกไปสำรวจพื้นที่รอบๆ เราต้องการน้ำ และเราอาจจะได้รู้อะไรเพิ่มเกี่ยวกับโลกใบนี้บ้าง”
ผมพอจะเดาประโยคต่อไปของเขาออกอยู่แล้ว
“นายอยากจะไปด้วยกันไหม?”
สายตาของเขาดูซื่อตรงและเด็ดเดี่ยวขณะที่เอ่ยปากชวนผมไปเสี่ยงชีวิต ช่างเป็นคำชวนที่หน้าด้านเสียจริงๆ
