ชายคนนี้อายุราวสามสิบต้นๆ สูงเกือบสองเมตร รูปร่างผอมเพรียวทว่ามีช่วงไหล่ที่กว้าง ใบหน้าจัดว่าหล่อเหลาและสะอาดสะอ้านจากการโกนหนวดเครามาอย่างดี
“ยินดีเลยล่ะ”
แฮดวินตอบรับพร้อมยื่นมือออกไปทักทาย
ชายคนนั้นปรายตามองผมครู่หนึ่ง แววตาเขาฉายแววประหลาดใจเล็กน้อยก่อนจะหันกลับไปหาแฮดวิน
“ผม เดนี่”
เขากล่าวพลางเขย่ามือแฮดวิน ก่อนจะหันมามองผมอีกครั้ง
ผมไม่ได้คิดอะไรมาก แค่ยื่นมือออกไปทักทายตามธรรมเนียม แต่เดนี่กลับบีบมือผมจนแน่น
ผมขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาจ้องหน้าผมอยู่อึดใจหนึ่งก่อนจะยอมปล่อยมือ… ผมไปทำอะไรให้ไอ้หมอนี่ไม่พอใจตอนไหนกันนะ?
“ผมอยากไปด้วย ผมโตมาในชนบท เพราะฉะนั้นผมจะไม่เป็นภาระแน่นอน”
แฮดวินดูพอใจที่มีเพื่อนร่วมทางเพิ่มขึ้น แต่สำหรับผม… ผมเริ่มไม่ถูกชะตากับเจ้าหมอนี่ขึ้นมาตะหงิดๆ แล้ว
แต่ก็ช่างเถอะ หากสถานการณ์มันแย่ลง อย่างน้อยผมก็อาจจะใช้เขาเป็นเหยื่อล่อได้ แม้จะเดาว่าคนอย่างแฮดวินคงไม่เห็นด้วยกับความคิดนี้แน่ๆ
“ตกลงตามนั้น”
แฮดวินสรุป ส่วนผมทำเพียงพยักหน้า
