ผมพยายามจะฝืนก้าวเท้าตามไปเพื่อดับลมหายใจมันให้สนิท แต่เสียงตะโกนจากด้านหลังก็หยุดผมไว้เสียก่อน
“พอแล้ว! หยุดได้แล้ว!”
ชายชุดแจ็กเก็ตพุ่งเข้ามาคว้าไหล่ผมไว้ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตื่นตะลึง
“นายกำลังจะฆ่าตัวตายนะ ดูแผลที่หน้าอกนั่นก่อนสิ!”
ผมยืนนิ่ง ลมหายใจยังคงหอบถี่ สายตามองจ้องเข้าไปในความมืดของป่า… สภาวะประหลาดค่อยๆ คลายลง ทิ้งไว้เพียงความเจ็บปวดที่เริ่มแล่นแปลบเข้ามา และคำถามที่ยังคงวนเวียนอยู่ในหัว
นี่ผม… เพิ่งจะทำอะไรลงไป?