ผมไม่รอให้มันตั้งตัวได้อีก สองเท้าถีบส่งร่างเข้าหาด้วยความเร็วที่เพิ่มขึ้น ผมฟาดท่อเหล็กซ้ำเข้าไปที่จุดเดิมเพื่อบังคับให้มันเปิดช่องว่าง ก่อนจะอาศัยจังหวะที่มันชะงัก แทงเศษกระจกเข้าใส่ดวงตาซ้ายของมันสุดแรง!
เจ้าหมาป่าคำรามลั่นด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัสพร้อมสะบัดหัวอย่างบ้าคลั่ง
เลือดสีเข้มกระเซ็นโดนใบหน้าของผม ความกลัวหายไปสิ้น เหลือเพียงสัญชาตญาณนักล่าที่ยังคงกระหายชัยชนะ แม้จะรู้สึกได้ว่าเรี่ยวแรงเริ่มลดน้อยลงตามปริมาณเลือดที่เสียไป แต่ผมก็เตรียมจะทุ่มสุดกำลังเพื่อปิดฉากมัน
เจ้าหมาป่าเองก็รู้ว่านี่คือวินาทีสุดท้าย มันย่อตัวลงต่ำ รวบรวมพลังที่เหลือจากขาทุกข้างเพื่อพุ่งตัวทุ่มสุดชีวิตเข้าใส่ผมเช่นกัน
ทว่าในวินาทีนั้น เสียงปืนดังสนั่นขึ้นอีกครั้ง
คราวนี้กระสุนพุ่งเฉี่ยวผ่านผม และเจ้าหมาป่าไปปะทะเข้ากับต้นไม้ไม่ไกลนัก เสียงระเบิดนั่นทำให้เจ้าสัตว์ร้ายที่กำลังขวัญเสียชะงักงันไปชั่วครู่
มันหันมามองผมด้วยดวงตาที่เหลือเพียงข้างเดียว ก่อนจะตัดสินใจกระเสือกกระสนพาร่างที่ยับเยินของมันหายลับเข้าไปในชายป่าที่มืดมิด
